Bir haksızlığa uğramanın acısı güçlendiren bir irkiltidir insan için —bir kış sabahı gibi. Canlılığımızı ve yaşama sevincimizi doruğuna ulaştırır , nesnelerle aramızdaki bağ açısından önemimizi bize yeniden kazandırır, bizi yüceltir; herhangi bir talihsizlik sonucu acı çekmekse sadece utanç verir insana.
Düşünmek için kalpsiz olmak gerekir , sanıyorsunuz. Hayır, düşünmeyi besleyen sevgidir. Düşen adama el uzatın, mahvolan bir adamın haline ağlayın , onunla alay etmeyin . Sevin onu ! Onda kendinizi görün ve onu kendinizmiş gibi bakın.