Sustum,
konuş dediniz.
Konuştum,
geveze dediniz.
Yazdım,
bu seni kurtarmaz dediniz.
Güldüm,
ayıp dediniz.
Ağladım,
bahane dediniz.
Birazcık sevgi istedim,
size fazla geldim.
Özür dilerim,
Ben size layık değilim.
Biz tükürülmüş bi hayatı paylaştık seninle, yetinmeyi öğrenirken yitire yitire.
Üstelik ellerimiz bi çocuk şarkısına dönüşene dek.
Senn konuştun bi ömrü, bir yokuşa tırmanırcasına.
Ben itinayla dinledim, yine de ve yine duymadın.
Ki ben zaten enkaz olarak gelmiştim sana, sen niye yıktın saçlarımla ördüğüm duvarlarımı?