"Nihayet kimin ne olduğunu anladım.
Ben size her zaman kendi çocuklarım gibi sahip çıktım,ama benim başım derde girince yanımda sadece şansım vardı.
Hiçbiriniz yardım etmeye çalışmadınız."
Ülkü Tamer'in konuşma şiirini hangi psikoloji ile yazdığını ve ne anlatmak istediğini çok merak ediyorum her dinleyişimde,okuyuşumda farklı şeyler canlanıyor kafamda..
Canımı sıkıyor bu olay