Turan İsmayilzade
@Safderunca
Kanatlarım Var Ruhumda
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Genç Werther’in Acıları
Alman ve dünya edebiyatının tartışılmaz isimlerinden olan Goethe’nin büyük bir üne kavuşmasına neden olan bu romanı 1774’te yayımlanmıştır. Romantizm akımının önünü açan bu ilk romanını yazar 25 yaşında umutsuz bir gençlik aşkıyla savrulurken yazmıştır. Avrupa’da gençler arasında intihar dalgasına yol açması gerekçesiyle belli bir dönem yasaklanmıştır. Kuşkusuz ki iki buçuk asır önce yaşanan aşklarla şimdiki aşkların aynı olmamasından sebep, günümüzde bu “Werther etkisi”nin abartıldığını düşünebiliriz.
Kitapta yaşadığı ruhsal sıkıntılardan ve şehir hayatından bunalarak kırsal bir alana yerleşen Werther’in yakın arkadaşına yazdığı mektuplarını okuyoruz. Werther’in yeni çevresinde tanıştığı soylu bir ailenin kızı Lotte’ye olan umutsuz ve tutkulu aşkını şiirsel bir anlatımla kaleme almış yazar.
Werther’in aşkından yanıp tutuştuğu Lotte’nin aslında Goethe’nin yakın arkadaşının nişanlısı Charlotte olduğu yönünde iddialar var. Fakat yazarı bu kitabı yazmaya İten aşkı hayatında bir dönüm noktası olmuştur.
Temel klasik eserler arasında yer alan bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.
” Ve sen, onunla aynı çaresizliği hisseden iyi yürekli insan, sen de onun acılarında teselli bul, Kör talihim ya da hataların yüzünden kendine yakın birini bulamadıysan bırak bu küçük kitap dostun olsun.”
” dünyada en mutlu olanlar, günlerini çocuklar gibi geçirebilenler.”
” Sadece doğa sonsuz bir zenginliğe sahip; büyük sanatçıları şekillendiren, eğiten de sadece o.”
” Oysa dostum, kendimize örnek almamız gereken ve aslında bizimle eşit olan çocuklara uşaklarımızmış gibi davranıyoruz. Kendi iradeleri olmaması gerekirmiş gibi! Bizim yok mu kendi irademiz? Nereden geliyor bu ayrıcalık?”
İnsanlık tarihinin utanç sayfalarından biri olan Nazi zulmü ve her okuduğumda, gördüğümde “ İnsan(!) insana bunu yapar mı” dedirten rezaletler bu kitaba da konu olmuş. savaşın iğrenç yüzü çocukların dilinden anlatılmış bu sefer. Çok basit bir anlatımı olan bu kitap çocuk kitabı gibi görünse de büyüklere ders niteliğinde adeta.
Sene 1934 15 Nisan.
Bruno ve Schmuel. İkisinin de doğum tarihi aynıydı. Fakat biri alman, diğeri ise Yahudi olarak dünyaya geldi. Ama kaderleri benzerdi. Daha fazla ayrıntıya girersem spoiler vereceğimden korkuyorum. Baştan belirteyim ki, içinizi paramparça edecek bir hikaye. Haksız savaşı ve vahşeti bütün gerçekliğiyle gözler önüne seriyor yazar. Mutlaka okuyun .
Sene 1792. Bir doktor ve aynı zamanda meclis üyesi olan Guillotin idam cezalarını daha “insancıl” bir şekilde infaz etmek için idam makinesinin “modernleşmiş” halini tasarlar.
“Madam Giyotin” ve ya “ulusal jilet” olarak da isimlendirilen bu makine 1981’e kadar Fransa’da soylu, soysuz, eşkiya, kral ayrımı yapmaksızın sayısızıca kişinin idamında kullanıldı.
Victor Hugo‘nun henüz çok gençken 26 yaşında kaleme aldığı bu eseri iyi Dame cezasına kadar protesto niteliğindedir. Yazar bu eserinde bir iyiden mahkûmunun son gününde yaşadıklarını, ızdıraplarını ve acılarını betimlerken idam cezasına karşı tepkisini de açık bir şekilde göstermiştir. İçerdiği mesaj bakımından çok önemli olan bu eserin bazı ülkelerde idam cezasının kaldırılmasında etkili olduğunu
söyleyebiliriz.
Kitabın içindeki referanslardan da göreceğiniz üzere Hugo’yu bu romanı yazmaya iten sebeplerden birisi de bir gün Greve meydanından geçerken bir idama tanık olmasıdır. Birinci tekil şahsın dilinden yazılmış bu romanda kahraman bir nevi yazarın sözcüsüdür.
Umarım bir spoiler vermeden açıklayabilmişim. Ama zaten kitabın adı en büyük spoiler :)
Ben okurken içim kararacak derecede mahkumun bütün duygularını hissettim. Bana Albert Camus’un “Yabancı”sını anımsattı bir çok bölümlerinde. Birde40 sayfalık önsözü okurken dikkatim çok dağıldı. Keşke kitabı bitirip sonra ön sözü okusaymışım. Siz belki de öyle deneyebilirsiniz.
