Sadece "ben" diyen insanın uzun süre güçlü ve mutlu olamayacağını, güçlü ve mutlu bir insan olmanın sırrının elin en uzun parmağı olmakta değil, elin parmaklarından biri olduğunu keşfetmekte yattığını fark etsin.
Anne-babanın ortak hedefi çocuğu yaşama hazırlamak; onun yetişkinliğinde güçlü, başarılı, şevkli ve anlamlı bir yaşama sahip olmasına olanak sağlamaktır. Bu hedefi benimsemiş anne-baba şunu bilir; çocuğun karşılaştığı zorluklar onun için en iyi öğrenme fırsatıdır. Bu süre içinde anne-babanın tek yapması gereken, duruma müdahale etmek yerine çocukla sohbet içinde kalmak ve onun kendi başına bir çözüm geliştirmesini desteklemektir.
Kendi yaşamından sorumluluk alan biri yapmış olduğu seçimlerin altında yatan değerleri özümsemiştir. Onun için önemli olan başkasının gözüne girmek değil, kendi gözünde saygısını kaybetmemektir.
ABD'de yapılan bir çalışmada anne-babalara şu soru sorulu yor; "Çocuğunuzun büyüdüğünü nasıl anlarsınız?"
Verilen cevaplar şu dört başlık altında toplanıyor:
1. Davranışlarının sonuçlarından sorumluluk aldığında,
2. Anne ve babasıyla yetişkin tavrı içinde sohbet edebildiğinde,
3. Kendi parasını yönetebilecek bilgi ve becerilere sahip olduğunda,
4. Hayatına yön verecek inanç ve değerlere başkasının etkisi altında kalmadan kendisi karar verdiğinde.
... çocuğun karşılaştığı zorluklar onun için en iyi öğrenme fırsatıdır. Bu süre içinde anne-babanın tek yapması gereken, duruma müdahale etmek yerine çocukla sohbet içinde kalmak ve onun kendi başına bir çözüm geliştirmesini desteklemektir.