"Sanki herkes hayata aynı pencereden bakıyor da ben bir üst kattan onlara 'Siz oynayın, ben gelemiyorum, annem izin vermiyor!' deyip melul melul bakıyormuşum gibi hissediyorum."
"Hayat ta biraz buydu sanki... Önümüze iteledikleri her taşa bir tekme atmak. Tamam, ayağınız acıyordu, bazen üç beş kırık bile oluyordu. Ama iyileşmiyor muyduk neticede? İstedikten sonra yapamayacağımız hiçbir şey yoktu!"