Hilâl Er
@Saklamak
Bazı şeyleri yaşamayı hayal etmek bazen onları yaşamaktan daha güzel olabilir. MK
Care and Hope
Çocuk edebiyatı tutkunu
"COGITO ERGO SUM"
İyi bir roman, kahramanları aracılığıyla okurda hayatı yeniden yorumlama isteği uyandırır. Boş sözlerle değil elbette. Duygusal özdeşlik kurarak Fazla söze gerek yoktur, roman çözum önermez, soruları çoğaltır. Uzun zamandır romanın ve romancının öldüğünün söylenmesine rağmen türün, doğurgan bir biçimde varlığını sürdürmesinin nedeni, iyi bir romanm insanı kendi hayatına götüren dolaysız bir kılavuz olması ve bize estetik zevk verip eğlendirirken deneyim ve perspektifimizi genişletmesidir. Kısaca roman insan ruhunda derin kazılar yapabilir, bize hayatın na olmasını istediğimizi hissettirebilir ve onu değiştirebilir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir insanı yeni baştan kurgulamadan yeni bir hikâye anlatamayız. Onu bir roman kahramanına dönüştürmek ve yeniden tanımlamak bizim gerçeğimizi yazıya aktarılmaya uygun hale getirir. Daha önemlisi bize özgü dil ve biçemi yaratarak anlatıyı özgünlüğe kavuşturur.
Romancının iyi bir gözlemci, dikkatli, duyarlı bir izleyici olması da yeterli değildir. Büyük romancıları ölümsüz ve yazdıklarını önemli kılan asıl şey, dil ustalığı ve düşünsel özdür. Yazar, bir dünya görüşüne, kendine özgü bir bakış açısına sahip değilse, anlattıklarını sağlam bir temele oturtmakta zorlanır. Andre Gide'in dediği gibi, "Önem bakılan şeyde değil, nasıl baktığınızda" dır çünkü. Romanın dünyasını ve kişilerin yaşarlığını bu bakışın ortaya koyduğu yorum oluşturacaktır. Belirleyici yan her zaman bir insanlık durumunun nasıl kurgulandığı, sanatsal dile nasıl aktarıldığı ve uyandırdığı etkidir.
Unutmamalı ki sözü edebiyata dönüştüren, öncelikle nasıl anlatıldığıdır. Özgün ve yeni olabilmek için de tek başına dil duyarlılığı yeterli değildir. Yazma yeteneği okuma birikimi ve sağlam bir dünya görüşüyle dengelenip gelişir. Okumadan yazamayız. Okuma zevki almamış, kitaplarla arasında şöyle böyle bir sevgi ilişkisi kurulmamış biri yazmayı aklına bile getirmez. Zaten onun için uzak, azıcık kafadan çatlaklara özgü boşuna bir uğraştır yazmak.
Yazmak benim için bir terapidir ve ömrüm boyunca sürecektir. Hep söylediğim gibi yazmasam hasta olabilirdim. Çocukluğumda farkına varamadığım ama sonradan beni uzun yıllar bıçak sırtında yaşamaya iten yaralarımı yazarak sağalttım. Yazmak beni olabildiğimce ve gerektiği ölçüde iyi, uyumlu bir insan yaptı. Bugün kötü bir çocukluk yaşamış olmaktan üzüntü duymuyorum ve sözcüklere dökerek kurtulduğum anılar artık yüreğimi dağlamıyor. Çünkü insan olmanın güçlüğünü ve hayatın her şeye rağmen dönüştürülebilir genişlikte olduğunu bu kadar zor öğrenmek, insana hiçbir şeyin yıkamayacağı bir dayanıklılık ve özgüven kazandırıyor.
Edebiyat, özelde yazmak, dünyayı büsbütün açıklamaz ve kurtaramaz ama insanı ve bakışını değiştirme gücünü de henüz yitirmedi. Yazarlar ve okurlar insandan insana giden sözün değerine, saygınlığına inanmayı ve sahip çıkmayı sürdürdükçe de ne yazarlar ne kitaplar yok olacak.