umit bulut
@Salento
41 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
..Çamurlu zeminde tökezleyerek, kayarak yürümeye devam ettim. Sonunda durup o küçük bedeni yere bıraktım. Çıplak ellerimde toprağı kazarken karanlığın içinde hiçbir şey düşünmemeye çalıştım. Ne zaman şimşek çaksa yanımda yatan bebeği görüyordum. Korkunç, trajik bir görüntüydü. Bardağı taşıran son damlaydı bu.
..İlmeği boynuma geçirdim, derin bir nefes alarak atladım. Dal şiddetle eğildi, vücudum sarsıldı. Kıvranıyordum. Sanki ruhum bedenimi terk ederek yükselmiş, aşağıdaki çırpınmalarımı izliyordu. Hala hissedebiliyor, görebiliyor, zar zor da olsa nefes alabiliyordum. İşin aslı, intiharı elime yüzüme bulaştırmıştım. Onu bile beceremedim. İlmek çenemin altında kalmış, boynumu kavrayamamış, bu yüzden şahdamarımı ezememişti.
..Önce çam reçinesini bütün zehirlerinden arındırmak için kaynatabildiğiniz kadar kaynatın. Biraz mısır unu ekleyin ve şeytani mayayı karıştırın. Ardından soğumaya bırakın, kek şekli verip yiyin. Bu, dile kolay bir tarif. Çam yağı leş gibi kokar ve yemesi neredeyse imkansızdır. Ama yaşamak istiyorsanız onu yemek zorundaydınız.
..Ailemle birlikte omode denen otları toplamaya başladık. Hava kararana ladar arar toplardık, ellerimiz kan içinde kalırdı. Bir torbayı doldurduğumuzda eve dönüp kabuğunu soyar, gövdesini ezdikten sonra kaynatırdık. Tadı kötüydü ama hayatta kalmak için bir şeyler yemek zorundaydık.
..Aslında, "Hiç kendi ellerinle bir kulübe inşa ettin mi? Annenin cesedini dağ yamacına taşıdın mı? Yalnızca ot yiyerek hayatta kaldın mı?" demek istedim.
..Sonra Ho-son'dan bir mektup geldi. Kızım Myong-hwa'nın açlıktan öldüğü yazıyordu. Yirmili yaşlarının sonundaydı daha, para yollamakta çok geç kalmıştım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
umit bulut
, bir kitap okudu10/10
Beğendi
·7 günde okudu
·Okunma: 16 Eylül 2023 17:43
·2023 3. kitabı
Solculuk döven kitapSiyaset
Öğrendim ki Kuzey Kore'de liseyi bitirdikten sonra seçilecek üç yol varmış. Bunlar dışında seçme şansınız yoktu. Ne yapacağınız sizin için seçilirdi. Baistçe, eğer zekiyseniz, doğum yeriniz ve geçmişiniz yeterince iyiyse üniversiteye gönderilirdiniz. Fiziksel olarak güçlüyseniz askeri akademiye gönderilir ya da sıradan bir asker olurdunuz. Geri kalanlarsa işçi olarak gerekli yerlere gönderilirdi. Yani yol belirlemedeki en önemli etken ne kadar sıkı çalıştığınız değil, kastınızdı.
Üç çeşit kast vardı; "nükleus"(ya da "çekirdek"), "temel" (ya da "tereddütlü") ve "düşman". Kastınız üç kritere göre belirlenirdi: Doğum yerinizle geçmişiniz, partiye sadakatiniz ve bağlantılarınız. Ne kadar mükemmel olursanız olun, akademik başarıların hiçbir önemi yoktu. Bütün hayatınız ait olduğunuz kasta göre belirlenirdi. Eğer "çekirdek" olduysanız önünüzde tozpempe bir gelecek vardı. Fakat "düşman"sanız en düşükten de düşüktünüz ve hayatınız boyunca öyle kalacaktınız. Kariyer yok. Yükselmek yok. Kaçış yok.
Benzer hikayelerHayat ve İnsan
Eski yoldaşları, Japonya'daki Koreliler Teşkilatında basamakları tırmanırken babam, amaçsızca çamurda debelenmeye devam etti. Acısını da annemden çıkardı. Ailesi varlıklı sayılan annem yeterli bir eğitime sahipti, babamın her zaman isteyip de ulaşamadığı şeylerdi bunlar. Annem bu yüzden, babamın dünyaya duyduğu öfkeyi omuzlarında taşımak zorunda kaldı. Başlangıçta babamın Kanehara'ya neden hiç el kaldırmadığını merak ediyordum. Sanırım babama sahip olmadıklarını hatırlatmadığı ve Koreli olduğu içindi.
O zamanlarda öğrendiğim bir şey varsa o da bazı insanların babam gibi güç gösterisi yapmak için yer aradıkları, bazılarınınsa şiddete başvurmak için belirli sebepleri olduğudur.