“ Belki tanıdıkça benden uzaklaşacaksın. Belki ben tanıdığın kadar bir şeyim, geride bir şey yoktur. Bende kurcalamak istemiyorum, altında bir yokluk, bir hiçlik çıkarsa belki dayanırsın buna fakat ben dayanamam, yaşayamam. Müsaadenizle ben hayattan ayrılıyorum. Kendi isteğimle ayrılıyorum. ”
“ Erkeklerin büyük kısmı çok fena, çok zalim, bu muhakkak. Kadınların hepsi iyi, hepsi mazlum, bu da muhakkak. Fakat erkeklerin, sade kalbiyle ve dimağıyla yaşayan pek az bir kısmı var ki, onlardaki gönül temizliğini her kadında bulmak mümkün değil. “
“Ben her şeye rağmen seninle mesut olabilirdim. Evet, her şeye rağmen seviliyordum, sevildiğimi de bilmiyor değildim; fakat bu bana kafi gelmedi, istedim ki çok, pek çok sevileyim, kendi sevdiğim kadar değilse bile - çünkü buna imkan yok - ona yakın sevileyim.”