“Senin yerinde olsam” yerine
"buradan bakınca ne görüyorum biliyor musun?”demek çocuğun kendisine dışarıdan bakıldığında
nasıl göründüğünün farkına varması için güzel bir aynalama olabilir mi sizce?
Kelimeler çocuğu besler. Sadece biz fark etmeyiz. Oysa kelimeler de ekmek gibi, su gibidir. Fark etseydik en güzellerini seçer en tazelerini, en lezzetlilerini, en doğallarını, en şifalılarını mı yedirirdik emin değilim. Bu biraz o ebeveynlik sofrasını nasıl kurduğumuza göre değişiyor sanırım.