Root
@Samanthagroves
“Sevdiğin her şeyi er ya da geç kaybedeceksin, ama sevgi başka bir surette tekrar karşına çıkacak.”
13 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Martin Eden(Jack London)1000Kitap
SPOILERRRRRRRR
Bu kitapta bir insanın aşk gibi güçlü bir duygu ile içindeki potansiyeli ortaya çıkararak, okuyup dünyayı anlaması ve yazarak dünyasını anlatması böylece yepyeni bir zihinsel dünya inşa etmesi anlatılıyor.Gelişim gösterdikçe yüzüne dahi yansıyan bir değişim gösteren Martin'in ilkellikten gelişmişliğe geçerken siması bile yumuşuyor.Artık dürtüleriyle, güdüleriyle değil bilginin olgunluğuyla hareket ediyor.Dünyayı anlıyor. İlk başta bunu seviyor. Ama sonra anladıkça dünyayı kendi dünyası küçülüyor, yalnızlaşıyor. O ulaşmak için can attığı insanlarla arasındaki sınıfsal farkın aslında sadece bir şekilcilik algısı olduğunu öğrendiğinde, kalitenin kıyafetler yada diplomada yazan eğitimlerle ilgili olmadığını da anlıyor. Gelişmenin de salt okuyup kuru bilgi edinmek değil bunu zihinde harmanlayıp hayata katmak ve bireysel bir fikir dünyası oluşturmak olduğunun farkına varıyor.Anlıyor, anlıyor ve anladıkta yalnızlaşıyor. Bazen en büyük mutluluk aptallık olabiliyor sahiden. İdrakı kuvvetli insanlar daha çok zorlanabiliyor yaşadıkları toplumda.
Parasını sevdiklerine dağıtarak, kendini insanların gözüne sokmayarak onu diğerlerinden ayıran para ve şöhretin de değerini yerle bir ediyor.Bu da en büyük meydan okuması oluyor Martin Eden'ın bu iğrenç zihniyet sistemine. Ablası ve ev sahibiyle olan bölümler insanın içini ısıtıyor ve iki kadını böylesine mutlu edişi belki de paranın alabileceği en değerli şeydir dedirtiyor.
Aslında kitabı Martinin öğrenme tutkusu ve azmini paylaşarak okuduğumda hayata başka bakmanın ne kadar kıymetli olduğunu düşünmüştüm. Ama gerçek şu ki insanız ve anlamaktan çok anlaşılmak, sevilmek, destek görmek istiyoruz. Martin bilgiye ne kadar doyarsa doysun ruhu sevgiye aç kaldı. Anlamak mutlu olmasına yetmedi. Dünyayı anladıkça insanları
Ve Dağlar Yankılandı1000Kitap
Bu yazarın okuduğum 3.kitabı.İlk 2 si nasıl güzelse bu da aynı şekilde çok güzeldi. Aslında iki kardeşin hayatını anlatırken araya serpiştirdiği birbirinden farklı birsürü hayatı okuyorsunuz.Acılara ortak oluyorsunuz. Ne demişler bir ayrılık, bir yoksulluk bir de ölüm.İnsanı derinden yaralayan bu üç şeyin üçü de var bu kitapta.Kitabın ismini okurken dikkatimi çekti. Böyle birşey var mıdır tevafuk mudur bilmiyorum ama okurken kulağa anlamlı bir söz geliyor. Vedalar yankılandı...Spoilerrrr
Her gün dünyanın bir yerinde insanoğlunun korkunç zulmüne maruz kalan birsürü masum var. Ve biz uzaktan gördüğümiz bu insanları haber kanalını kapattıktan sonra unutuyoruz. İdris de bunun en güzel örneği.
Nebi ve Nila Wahdeti iki kardeşin hayatlarını mahvetmiş. Üstelik Nila, Periyi içindeki boşluğu doldurmak için kullanmış ve istediğini bulamayınca da ona kötü bir hayat vermiş.Nebi ise hiçbir bağı olmayacak bir kadın onu sevsin diye kan bağı olan çocuklara bu kötülüğü yapmış. Kendi eksiklerini tamamlamak için iki çocuğun hayatını eksiltmişler adeta.
Abdullah ve Perinin son satırlarında gözyaşlarımı tutamadım.Ama bir şeyler eksik gibi hissettim. Sanki kuş tüyünü açıklayan yada Abdullah 'ın duygularını anlatan bir iki satırlık bir mektup olsa dedim. Oysa bütün bir ömür sessizliğin içinde gömülmüş o çığlıkları görmüştüm Abdullah' ta, hastalığını öğrendiğinde yazdıklarında, kızına verdiği isimde... Abdullah Periyi hiç unutmamış.Her ne kadar onu hatırlamasa da içinde bir yerde hiç dolduramadığı o boşlukla Peri de Abdullah'ı.Yüzleri unutabiliyoruz, sesleri, gözleri... Oysa kalbin müthiş bir hafızası var.Kalp sevgiyi kolay kolay unutmuyor.Bir küçük kuş tüyü meselesi...
Günler aylar yıllar1000Kitap
Tatilde umuda ihtiyaç duyduğum bir zamanda okuduğum ama sonu beni hayal kırıklığına uğratan bir kitaptı. Adam yaşlıydı, ölmesi normaldi. Amacına da ulaştı aslında. Hem mısır filizlendi hem de bu azim öyküsünü sonraki nesillere aktardı. Başarmaksa başardı. Mısırın kökleri vücuduyla bütünleşti. Ama başarısını göremedi. Bir başarı uğruna can verdi. Büyük başarıların büyük bedelleri oluyor hayatta da. Köpeğiyle kurduğu o müthiş bağ ise bu kitabın en güzel yanlarındandı.Uğruna canını verdiği bir can bağı bir de amacı oldu bu ihtiyarın.En azından başardı.
Bin muhteşem güneş... Okurken bin gözyaşı damlasının pıtır pıtır sayfaları ıslattığı kitap. Bu kitap öyle süslü mecazlarla, büyük büyük cümlelerle bezeli bir kitap değil.Aksine sadeliğin basitliğin akıl almaz bir şekilde kalbe dokunduğu büyüleyici bir eser.Ve Khaled Hosseini'in Uçurtma Avcısı ndan da alışık olduğumuz üzere kazanmanın hep bir kayıpla geldiği, mutluluğun çekilen acılarla hak edildiği, sonların mutlu ama yarım bittiği bir yapıt.
Kitaptaki karakterlere gelecek olursak Meryem, annesinde aradığı sevgiyi bulamayan babasında bulduğu o şeye doyamayan sürekli arayan sevginin susuzluğunda boğulmuş küçük bir kız. Bir kadınken bile küçücük bir kız. Tüm yaşadıklarına rağmen kalbindeki o kocaman sevgisini dağıtacak birilerine denk gelmiş, doğuran pek çok anadan daha da ana olmuş kadın. Yaşamı yanlış başlamış, yarım devam etmiş ama sonu tam bitmiş ve Meryem herkesin alıştığı hayatın aksine bambaşka bir hayatta birilerini tamamlayarak tam olmuş.Yeryüzündeki her Meryem hakkettiği sevgiyi bulur umarım.
Leyla, hep sevilmiş ama kimi zaman sevildiğini hissedememiş bazen sevgiyi arka plana itmiş ama aslında tüm hayatının amacı odağı sevgi olmuş bir kadın.Annesinden görmediği anneliği damarlarında taşıyan, evladını sevememekten korkarken onu doğurmak için canlı canlı kesilmeyi göze alan bir anne.Ve tüm bunların ötesinde Meryem'e bir evlat.Ve bu hikayede görüyorum ki Leyla olmak bedel ödemek demek.Mutlululuğı elde etmek değil hak etmek demek.Umarım yeryüzündeki tüm Leyla'lar bedel ödemeden mutlu olur.
Her karakteri her duyguyu yazsam bu yazı uzar gider.Ama özetlemek gerekirse bu dünyada hiç bitmeyen savaşlar var. Aç gözlü insanların daha çoğuna sahip olmak için savaştığı insanların kendiyle çevresiyle savaştığı kadınların var olmak için anne olabilmek için savaştığı iyilikle
Kıvılcım1000k
Bazı insanlar vardır hayatta. Herkes gibi yaşamazlar ve herkes gibi gitmezler bu dünyadan.Bir iz bırakırlar yeryüzüne.Yeni fikirler, yeni hayaller ve hatta yeni bir hayatın anahtarını bırakırlar kendilerinden sonraki nesillere.Bu insanların bedenlerini gömebilirsiniz toprağa.Onların varlığını hatırlatacak şeyleri kaldırabilirsiniz raflardan.Hatta adlarını anmayabilirsiniz. Ama geride bıraktıkları fikirleri yok edemezsiniz.Bir kez ateş yakılmışsa alevleri kontrol edemezsiniz bir daha.Ardından niceleri gelir.Meşale, olsa olsa el değiştirir bundan sonra, ışık karanlığı yara yara aydınlatır geceyi.Ve bu insanlar, bu kıvılcımı başlatanlar dillerde, sözlerde yok olsalar bile fikirleri kalır zihinlerde.Çünkü insanları öldürebilirsiniz ama fikirleri asla!