"Caddeden geçen ilk kırmızı araba soldan gelirse Füsun'dan bir haber alacağım, sağdan gelirse daha bekleyeceğim." der, Satsat'ın penceresinden yoldan geçen arabaları sayardım... "üst geçitteki merdivenin basamakları tek sayıysa, Füsun'u yakında göreceğim," derdim. Basamakların çift çıkması acımı artırır, uğurumun tutması ise beni bir an rahatlatırdı.
Ben paylaşmayı bilmiyordum. Ne iyiliği ne güzelliği ne de acımı paylaşmayı biliyordum. Hiçbir zaman öğrenememiştim. Oysa beni bir hayır kurumu büyütmüştü. Belki de şöyle demeliydim: Çünkü beni bir hayır kurumu büyütmüştü.