Ey insan! Sen tekrar medeniyeti, maddenin, eşyanın, fiziğin, tabiatın ağırlığından kurtar.
Özgürlük dedin, eşitlik dedin, başka bir biçimde insanı insana köle yaptın.
Allah'ın kulu olmaktan kaçtın, insanın ve eşyanın kölesi oldun.
Ruhunu maddeye sattın, özünü şeytan tarlası haline getirdin.
Yeniden ruhunu Allah'ın tarlası yap insanoğlu.
Hiç bir şeye tapma, yalnız Allah'a tap.
Kendine bakışın, tabiatı sarsışın, eşyayı değiştirişin kentler kuruşun ve altın kuleler yükseltişin Allah için olsun, yalnız Allah için olsun
Değil mi cephemizin sinesinde iman bir,
Sevinme bir, acı bir, gaye aynı vicdan bir;
Değilmi sinede birdir vuran yürek... Yılmaz!
Cihan yıkılsa, emin ol bu cephe sarsılmaz!