Bir kahraman takım ve Yahya çavuş tular,
Tam üç alayla burada, gönülden vuruştular.
Düşman tümen sanırdı bu şahlanmış erleri,
Allah'ı arzu ettiler, akşama kavuştular.
Annem beni yetiştirdi bu yerlere yolladı,
Al sancağı teslim etti Allah'a ısmarladı.
Boş oturma çalış dedi hizmet eyle vatana,
Sütüm sana helal olmaz saldırmazsan düşmana...
Komutanından erine kadar şehit olan kahraman 57. Alayın Sancağı halen Avustralya'nın Melbourne kentinde ki savaş müzesinde sergilenmektedir.
Sancağın tanıtım paketinde şunlar okunmaktadır:
" Bu Alay Sancağı Gelibolu savaş alanından getirilmiştir ama esir edilmemiştir. Türk Ordusunun geleneklerine göre bir alayın sancağı, alayın son eri ölmeden teslim edilmez. Bu sancak, sonuncu muhafızında altında ölü olarak yattığı bir ağacın dalına asılı olarak bulunmuştur.
Kahramanlık timsali olarak karşınızda duran bu Türk Alayı Sancağını selamlamadan geçmeyin.
"Haberim yoktu olup bitmiş işlerden,
Mesneviler okuyordum oturup ezberden..
Birde baktım haber geldi bizim Enver'den;
Salvet etmişti Çanakkale'ye bahr ü berden,
Ehl-i İslam'ın iki hasmı kavisi birden...
Böylesine bir çaresizlik içindeydi Sultan V. Mehmet Reşat... ama en azından şehzadeler cepheye gidemez, orduya moral veremezlermiydi?
İttihat - Terakki bu teşebbüsü bile önlemeye çalıştı. Enver Paşa'ya göre herşey yolundaydı: padişah müsterih olmalıydı. Almanlar umulmaz bir çıkış yapacak ve düşmanları perişan edecekti.