Ben eski ben değildim; çağırsaydım getirseydim de konuşsaydım onunla, duymaz anlamazdı beni. Yüzü eskiden tanıdığım bir adamın yüzü olurdu da benim yüzüm olmazdı, benim bir parçam bile olmazdı.
İçimdeki vahşi batıda… bir sorun vardı ve ancak sen çözebilirdin. Sorunum, senin bu sorunu çözmek için hangi kimliği seçeceğini bilmememdi. Sen, ruhumu avucunun içi gibi bilen bir şerif gibi davranmaktansa kasabaya gelen gizemli bir yabancı olmayı yeğledin
Yüreğim ele verdi beni, hem de sevgimi kullanarak. Eski bir şarkıda buluştuk sözle. Uzak dur benden, dostlarım bu yaptığını yanına bırakmaz, dedim… Senin hiç dostun yok ki, dedi, biliyorsun bunu… Ona yenilmemek için kalemimi aldım elime, sözü sese döktüm. Yazmayan kalem öldürür. Kan da kurur, mürekkep de…