Klasik Murakami esintileri yine sıkıntılı ilişkiler yine kalabalıklardaki yalnızlar yine müzik yine... Her şey bir tarafa bu kitapta insanı kendine çeken bi yan var belli bi yerden sonra kapılıyorsunuz olaylar olaylar derken nasıl bitiyor anlamıyorsunuz. Ama kitapta aşırı bi depresif hava var okurken japonların neden bu kadar depresif özellikle neden intihara meyilli bi toplum olduğu sorunu tekra çıkıyor karşımıza tuhaf anlayamıyor insan. İşin benim için daha garip olan yanı mental olarak yorucu bi maratondan çıkıp sakin kaldığımda şimdi bi Murakami okumam lazım diye düşünmem.(Ben mi tuhafım acaba yoksa Murakami genelde de böyle bi izlenim mi bırakıyor merak etmiyor değilim?)