Hüseyin sandıkcı
@Sandikci
Şu anda okuduğu kitaplar
Spoiler İçerir!
Brezilyanın sıcak ve kurak bölgelerinde yaşayan toprak işçilerinin başkasının toprağında kuru ekmeğe muhtaç çalışmasını anlatan üstüne üstlük bir anda toprak sahibinin el değiştirmesiyle bir anda işlerinden ve evlerinden olmalarını, çölleri aşıp Sao Paula'ya göç etmelerini ve yolculuğun ağır şartları altında ezilmelerini anlatan bir kitap Kızıl Topraklar...
Aynı ailenin erkeklerinin bu köleliği reddedip kaçmalarının üzerinden ise haksızlığın ve zülmün insanları başkaldırıya hatta terörizme itmesini de çok iyi anlatıyor jorge Amado.
"toprak toprağı işleyenindir" sözüyle aydınlanan devrimci insanların ellerinden geleni fazlasıyla yapıp devrime kalkışmalarını ve komünist partinin Brezilyada kuruluşunu ve haklı direnişin elbette zamanla başarıya ulaştığını da hissettiriyor okuyucuya.
Proleterlerin yaşadığı çok ciddi yaşamsal sorunlar ve bu sorunların onlara aslında yaşam hakkı tanımaması, doğuştan gelen çalıntı hayatlar ve başkaldırı !
Bu kitap ve yazarı ülkemizde maalesef pek bilinmiyor umarım daha çok okunur ve hakkettiği değeri görür.
Reklam
Kitap ve Tanrısı hakkında o kadar çok söylenecek söz var ki insan layıkıyla yazamamaktan çekiniyor doğrusu...
Yazımın başında '' Yazarı'' değil de '' tanrısı'' dememin sebebi ise Kazancakis'in 'Aleksi Zorba' karakterini eşsiz bir şekilde kaleme almış olmasıdır.
Aleksi Zorba, kitabı okurken yanınızda oturup sigarasını ağır ağır tüttürebiliyor ve size cevabını aslında önceden düşündüğünüz ama cümlelere dökemediğiniz soruları sorabiliyor.Böyle becerikli bir karakteri kaleme alabilmek bana kalırsa sadece kalem oynatmaktan ibaret olamaz bu başlı başına bir yaratma eylemi!
Bu maharetli yeryüzü tanrısıyla ve tabiki de zorba ile daha tanışmadıysanız ve bu yazımı okuyorsanız bilin ki boşa sıkmıyorum.
Aleksi Zorba ölümsüzdür!
Aytmatov, anlatmak istediği bu kabusu 130 sayfaya öyle ustalıkla sığdırmış ki şaşırmamak elde değil. Asla okuru sıkmayan akıcı bir dille kaleme almış. Okur bu kitabı okurken sıkılmaz, sıkılamaz fakat canı fena halde yanabilir.
Bu kitap yüreğimin derinliklerinden büyük bir sızı gibi geçtii gitti. Bazı zaman oturdu boğazıma koca bir lokma gibi... Bir hayli vakit geçti kitabı bitireli ama o lokmayı hala yutamadım...
Ölü CanlarEdebiyat
Gogol hiç şüphesiz Rus ve dünya edebiyatının en güçlü kalemlerinden biridir bunu Dostoyevski’nin “hepimiz Gogol’un paltosundan çıktık “ sözünden de anlıyoruz.Gogol’un eserlerinin hepsi de muhteşem fakat Ölü Canlar adeta bir baş yapıt.
Ölü canlar’ı Puşkin’in tavsiyesi üzerine yazmış Gogol.İstemiş ki Rusya’nın o dönemde ki portresini cesurca çizebileyim...Dediği gibi de olmuş sivri dili ve kara mizahı birbirine harmanlayarak bizlere bu armağanı bırakmış.
Eğer Ölü canlar’ı alıp okumak istiyorsanız bence İletişim yayınlarından alıp okumalısınız çünkü kitap yazarın ve Edmund Wılson’un önsözleri ile başlayıp ,Gogol’un da dediği gibi ‘Bir Epik şiir’ olan Metin ile devam ediyor.Epik şiir yani Ölü Canlar bittiğinde sonsözler var ve en son yazarın kitaba dair arkadaşlarına yazdığı mektuplar var o yüzden çok kıymetli ve emek kokan bir kitap cildini bize sunan İletişim yayınlarına da teşekkür ederim.
O mektuplardan Jukovskiye olanında şöyle demiş Gogol
-...İlahi bir manzaraya şahit oluyorum...
Şimdiyse Ölü canlar’a kendimi tamamen kaptırmış haldeyim.Eserim uçsuz bucaksız olacak,yakında biteceğe de benzemiyor.Yeniyetme sınıflar ve her kesimden insanlar bana İnan kesilecek ama,elden ne gelir ! Yurttaşlarımla savaş vermek kaderimde varmış demek.Ya sabır ! Görünmez bir varlık asasıyla karşıma bir yazı yazıyor.Öldüğümde adımın benden daha şanslı olacağını biliyorum; biliyorum ki aynı yurttaşlarımın torunları gözleri yaşlı ruhuma övgüler yağdıracaklar.
Gogol,12 Kasım 1836,Paris.