Benim için yaşamın ta kendisi olduğunuzu bilmiyorsunuz sanki, ama ben rahatlık nedir bilmem ve size de veremem.Bütün benliğimi, sevgimi... evet. Sizi ve kendimi ayrı olarak düşünemiyorum. Siz ve ben, benim için biriz. Ve bundan böyle ne kendim, ne de sizin için rahat olma olasılığı görmüyorum. Umutsuzluk, mutsuzluk olasılığı görüyorum...ya da mutluluk olasılığı görüyorum, hem de ne mutluluk -Mutluluk olanaksız mı yoksa? -diye ekledi sadece dudaklarını oynatarak;ama Anna duymuştu.
Söylenmesi gereken sözleri söylemek için Anna zihnini bütün gücüyle zorladı; ama bunun yerine sevgi dolu bakışını Vronskiy'in üzerinde durdurdu ve hiçbir şey söylemedi."iste! -diye düşündü Vronskiy heyecanla Tam artık umutsuzluğa kapıldığım bu işin sonunda olmadığını düşündüğüm bir anda iste aşk!Beni seviyor. Bunu kabul ediyor.”