Kitabın önsözünde ''İngiltere,zulüm ve çatışmadan kaçan insanlara güvenli bir sığınak sağlama geleneği ile gurur duymaktadır'' diye bir alıntıyı okuyunca kendi zulmettiği ve sömürdüğü insanlara kucak mı açıyor diye düşündüm.Kitabı okuyunca da anlayacaksınız ki Siyah Afrikanın siyah ağıdı/Abdürrahim Karakoç'un şiirini hatırlattı bana ,
Önce ellerinde İncil,
Sonra omuzlarında tüfekle geldiler.
Evleri, ekinleri bizim olan topraklara
Uzak ülkelerin uğursuz insanları...
Ne hakla geldiler anam,
Ne hakla geldiler? “Allah bir” dediler inanıverdik
Anlatmadılar kullar arasındaki farkı.
Zulüm üstüne zulüm yığdılar;
Korku üstüne korku.
Siyah derili insan öğüttü dur-durak bilmeden,
Kurdukları medeniyet çarkı..