Poe'dan uzun zaman sonra tekrar öykü okuyorum. Fırsatını bulduğum için mutluyum. Bu kitapta (benimki Karbon Kitaplar basımıydı) "Kara Kedi", "Metzengerstein", "Doktor Katran ve Profesör Tüy'ün Sistemi", "Sıradağların Öyküsü" ve "Randevu" adlı öyküleri mevcut. En sevdiğim ilki ve üçüncü, en sade ve eksik gelen ise sonuncu oldu. Bence hiçbiri kötü öyküler değil. Sanırım 6-7 yıldız vermek istesem ikinciye verirdim ama onun da başarısız olduğunu düşünmüyorum.
Öyküler, Gotik türe hakim olmayan ve daha önce Poe okumayanların kesinlikle bağlanamayacağı eserler. Bunu kesinlikle söyleyebilirim. Sunumunu yapmak için kitabı iki kez okudum. Öykülerin bir-ikisinde, hala anlamadığım kısımlar bulunuyordu. 1800'lü yılların ilk yarısında yazılan bu öyküler büyük bir etki yaratmış olsalar da, günümüz okuruna doyurucu gelmeyebilir. Bu, kesinlikle kalitesiz oldukları anlamına gelmez. Gotik türün rafine bir zevk olduğu gerçeğindendir. Haliyle genele değil de sadece sevenine hitap eden hikâyelerdir.