İlhan Çelik
@Sarnav
Şiir ve düzyazılarımdan oluşan kitabım 
Dokuma Sözler - 
İlhan Çelik
Link: ilhancelik.taplink.bio - Çevrim içi edebi topluluğum: taplink.cc/ilkguz
Dokuma Sözler - İlhan Çelik
Link: ilhancelik.taplink.bio - Çevrim içi edebi topluluğum: taplink.cc/ilkguz70 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
10/10
2024 6. kitabı
Yıllar sonra tekrar okudum. O zamanki heyecanı tekrar verdi. Okuduğum en iyi kitaplar arasında yer almaya devam edecek bir kitap. Bana kalırsa Clarke'ın en iyi romanı. Karellen'in kişiliği ilham verici. Bu sefer daha detaylı okuduğumu fark ettim. Bir romandan fazlası olarak sorgulamalarımı artırdığımı fark ettim. Sonu ise aynı duygu cümbüşünü tattırabilecek kadar güçlüydü. Yıllar içinde benzer heyecan ve tutkuyu yaşatabilen, bu değeri kaybetmeyen kitaplar en güçlüleri.
6/10
2025 12. kitabı
2019'daki okumamdan sonra kitap kulübüm ile tekrar şans tanımış oldum. Ben dahil benim gibi birkaç arkadaşım da, daha öncesinde okumuş olduğu bu kitap hakkındaki görüşlerinin zamanla değiştiğini belirtti. 100 sene öncesindeki uygunluğunu bilemesem de şu zamana uymayan bir eser. Bu yazarın suçu değil fakat eserin farklı yorumlanmasına ön ayak olan bir husus. Bana kalırsa yazar kendi yaşamındaki zorluk ve düşüncelerini yansıttığı gibi, bir kaçış rotası olarak bu diyarı oluşturmuş.
Erkek karakterlerin bilerek bu kişiliklerde seçilmiş olmasını ve kitaptaki anlatıya yön vermesini anlıyor olsam da, sonrasında da sığ kalışları ne karakter gelişimine katkıda bulunmuş ne de objektif bir bakış açısı sunabilmiş. Belki de amacı bu değildi; tümüyle kadınların üstünlüğünün bulunduğu bir anlatı çıkarmaktı, bilinmez. Fakat tümüyle kutsal ve "melek gibi" bir kadın anlayışının olmadığını biliyoruz. Bunun zamanla, yerle, yöreyle alakalı değil de insanın içinde yatanla alakası olduğunu söylemeye gerek yok. Bu vadede ütopik temsili sağlayan etmen de tek taraflı bir üstünlük göstergesinin oluşturulması. Bu da mantıklı ve makul okurun gözünden kaçmıyor.
İnsanlık kavramını birinden alıp ötekine vermek ya da sadece diğerini yücelten bir anlatış sunmak feminizmin kendisine de ters bir durum esasında. Bundan ötürü de zaman içinde değerini yitirmeye yüz tutan ve maalesef yüzeysel kalan bir eser.
10/10
2024 8. kitabı
Herbert George Wells, her daim okuyacağım on yazar içerisinde mutlaka yer alacak bir tanesi. "En çok okuduğum kitaplar neler olabilir" diye düşünsem bu kitap muhtemelen yer alırdı. Wells hayranları sevecek iken ilk defa okuyanların gözünden dinleme şansı bulmak da güzel. Öyle ki aslında romanın zorlu ve tekrara düşen kısımları da var. Uzaylıların, daha doğrusu tam olarak Marslıların, dünyaya olan saldırısının işlendiği sanırım ilk romanlardan biriyken sinemayı da bu şekilde şekillendirebilen bir roman. İlginç ve akla gelmeyecek tasvirlerin yanı sıra gelecekçi ve tutarlı tahminler doğrultusunda etkisini artıran bir özellik taşıyor. Kitap aslında yazarın kendisinin bu uzaylı istilasını yaşıyormuşçasına anlatımına sahne oluyor ve haliyle birinci ağızdan anlatılarak gerçekçilik sağlanıyor. Öyle ki, yaşadığı Londra şehrindeki kasabaların adları sürekli olarak geçirilerek, konumdan haberdar olan okurlar için ek bir yaşanmışlık hissi doğurtabiliyor. Fakat yerelden bihaber yabancı okurlar bunu takip etmekte zorlanabileceği gibi, bu konumlar arası yaşanan ve görece önemsiz görünen bölümler, asıl anlatıdan kopulduğu hissini verebilir. Ben, buradaki anlatının bir es niteliğinde olduğunu düşünüp gerçekçiliğe genel bir katkıda bulunduğunu düşünmekteyim. Zira istila dahi olsa bundan direkt olarak etkilenmeyenler için hayat devam ediyor, etkilenenlerin ise insani diğer duyguları ortaya çıkıyor. Her zaman merak ve gizem dolu anlatıya yer vermeyen, kendi akışında bir roman. İngilizce olarak da okudum ve aynı zevki alabildiğimi söyleyebilirim.
