Rûken
@SaryaRa
Beni çeken şey, dışarıdan bakılarak ölçülebilen dış güzellik değil, daha derindeki, daha katıksız bir şeydi. Tıpkı bazı insanların yağmur fırtınalarına veya depremlere karşı gizli bir tutku beslemeleri gibi, ben de karşı cinsten gelen tanımlanamayan şeyleri seviyordum.
Sayfa 39
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Burada kalırsam içimdeki bir şey sonsuza dek kaybolacaktı
-kaybetmeyi göze alamadığım bir şey. Bir tutku, yarım kalmış bir arzu, belli belirsiz bir düş gibiydi.
Sayfa 38
İnsan, sadece var olarak diğer bir insanda dönüşü olmayan yaralar açabiliyordu.
Sayfa 28
O zamanlar bilmiyordum. Birini tekrar düzelemeyecek kadar kötü kırabileceğimi. İnsan, sadece var olarak diğer bir insanda dönüşü olmayan yaralar açabiliyordu.
Sayfa 28
Ama işte karşımda, tamamen bana ait, benim için elinden geleni yapıyor. Onu nasıl incitebilirim?
Sayfa 28