Ahraz; Yazar Deniz Gezgin’in, semavî dinler bünyesinde ve mitolojik tasavvur dünyasında mevcût bulunan unsurlardan yararlanmak suretiyle oluşturduğu metaforlar aracılığıyla alt metin okumasına müsait hale getirdiği başarılı kurmaca eser. Bilgimin elverdiği ölçüde tespit edebildiğim metaforlar bağlamında yaptığım alt metin okumasını paylaşmaya çalışacağım. Ama öncelikle belirtmek isterim ki yazacağım satırlar kişisel izlenimleri ve çağrışımları içermektedir. Farklı okumalara açık metinlerin edebî anlamda başarılı olduğunu düşünen bir insan olarak yazacaklarımın yüzde yüz doğru olduğuna yönelik bir iddiam yok, hatta bazı okumalarım zorlama olmuş da olabilir. DİKKAT SPOİLER İÇERİR! Söz konusu metaforlardan en belirgin olanının romanın temel karakterinin ismi olduğunu söyleyebiliriz. Metnin en önemli karakteri olan “İsrafil” malumunuz üzere İslam inancındaki dört büyük melekten birisidir. Kıyamet vaktinin geldiğini belirtmek üzere sûr adı verilen büyük boruyu üfleyecek olması en önemli görevlerinden birisini oluşturmaktadır. Annesi Adile’nin kasabalıya yağdırdığı lanet sonucunda tarlalarda, bahçelerde, yol kenarlarında biten zakkum isimli bitkinin ise Sâffat Sûresi 37/62, Duhân Sûresi 44/43 ve Vâkı’a Sûresi 56/62 numaralı Kur’ân âyetlerinde yer alan cehennem tasvirleri içerisinde zikredilmesinden dolayı metafor olarak kullanılan bir başka İslâmî unsur olduğu kanaatindeyim (56/62 numaralı âyette zakkumun cehennemde cezalandırma aracı olarak kullanılacağını da anlamaktayız; “Siz zakkum ağacından yiyeceksiniz”). Ayrıca tefsir türü kapsamına giren kimi eserlerde, İsrâ Sûresi 17/60 numaralı âyette yer alan “lanetlenmiş ağaç” ibaresinin zakkum bitkisini telmih ettiği vurgulanmaktadır. İsrafil’in sadece ve sadece kıyameti anımsatan bir kahraman olarak yansıtılmadığını, metnin