Sawyer
@Sawyer0708
59 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İntikam Acının İlacı Olur mu?
Puan vermedi·1552 syf.·
2026 16. kitabı
Yalnızlığın En Sessiz Hâli ;Edmond Dantès
Kitabımız 
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)
Ve bu kitapta yalnızlık bir duygu değil, bir insanın adı gibidir: Edmond Dantès.
Edmond, henüz 19 yaşında…
Denizlere umutlarını bırakmış, kaptanlığa giden yolda yürüyen tertemiz bir genç. Kalbi ise yalnızca tek bir isimle çarpar: Mercédès. Onunla kavuşacağı günü hayal ederek yaşar, geleceğini bu hayallerin sıcaklığıyla ayakta tutar.
Ama mutluluk, her zaman sessizce izlenir.
Ve bazen kıskançlık, en ağır zincirlerden daha acımasızdır.
Bir iftira…
Bir gecede yıkılan bir hayat…
Ve Edmond, daha ne olduğunu bile anlayamadan kendini karanlık, soğuk, umutsuz bir hücrede bulur. Günler geçer, aylar yıllara karışır. Yalnızlık, artık bir misafir değil; kemiklerine kadar işleyen bir kader olur.
Tam her şey bitti sanırken, yan hücreden gelen bir ses…
Edmond’un karanlığına ışık olan o ses, Abbé Faria’ya aittir. O, Edmond’un yalnızca aklını değil, yaralı ruhunu da iyileştirir. Umudu yeniden öğretir ama aynı zamanda acının şekil değiştirmesine de neden olur.
O andan sonra Edmond yaşamaz;
bekler…
Ve bekleyişinin adı artık intikamdır.
Burada duruyorum.
Çünkü bazı acılar anlatılmaz, okunur.
Bana “yalnızlık nedir?” diye sorsalar, tek bir isim söylerim: Edmond. Bu kitap, kalbime sessizce dokunan, ruhumda derin izler bırakan nadir eserlerden biri oldu. Okuduktan sonra filmini izlediğimde, içimde yarım kalan tüm duygular yerli yerine oturdu.
Size de tavsiyem şudur:
Önce okuyun…
Sonra izleyin…
Ve bir insanın yalnızlıkla nasıl yeniden doğduğuna tanıklık edin.
Kitap sanki fısıldar:
“Hayat, ölümün bekleme odasında verilen kısa bir moladan ibarettir.”
Ben de bu satırları şöyle bitiriyorum:
Daima kitaplarla, daima sevgiyle kalın :))
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)
Ve bu kitapta yalnızlık bir duygu değil, bir insanın adı gibidir: Edmond Dantès.
Edmond, henüz 19 yaşında…
Denizlere umutlarını bırakmış, kaptanlığa giden yolda yürüyen tertemiz bir genç. Kalbi ise yalnızca tek bir isimle çarpar: Mercédès. Onunla kavuşacağı günü hayal ederek yaşar, geleceğini bu hayallerin sıcaklığıyla ayakta tutar.
Ama mutluluk, her zaman sessizce izlenir.
Ve bazen kıskançlık, en ağır zincirlerden daha acımasızdır.
Bir iftira…
Bir gecede yıkılan bir hayat…
Ve Edmond, daha ne olduğunu bile anlayamadan kendini karanlık, soğuk, umutsuz bir hücrede bulur. Günler geçer, aylar yıllara karışır. Yalnızlık, artık bir misafir değil; kemiklerine kadar işleyen bir kader olur.
Tam her şey bitti sanırken, yan hücreden gelen bir ses…
Edmond’un karanlığına ışık olan o ses, Abbé Faria’ya aittir. O, Edmond’un yalnızca aklını değil, yaralı ruhunu da iyileştirir. Umudu yeniden öğretir ama aynı zamanda acının şekil değiştirmesine de neden olur.
O andan sonra Edmond yaşamaz;
bekler…
Ve bekleyişinin adı artık intikamdır.
Burada duruyorum.
Çünkü bazı acılar anlatılmaz, okunur.
Bana “yalnızlık nedir?” diye sorsalar, tek bir isim söylerim: Edmond. Bu kitap, kalbime sessizce dokunan, ruhumda derin izler bırakan nadir eserlerden biri oldu. Okuduktan sonra filmini izlediğimde, içimde yarım kalan tüm duygular yerli yerine oturdu.
Size de tavsiyem şudur:
Önce okuyun…
Sonra izleyin…
Ve bir insanın yalnızlıkla nasıl yeniden doğduğuna tanıklık edin.
Kitap sanki fısıldar:
“Hayat, ölümün bekleme odasında verilen kısa bir moladan ibarettir.”
Ben de bu satırları şöyle bitiriyorum:
Daima kitaplarla, daima sevgiyle kalın :))Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım)Alexandre Dumas · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202037,2bin okunma
Sawyer
Bu harika eseri askerlikte nöbet başında gizlice okurdum. Emeğinize sağlık; gerçekten mükemmel bir inceleme olmuş.
Reklam
Vakit Kaybı
hayatımda okuduğum en bbbbbbboooooooooooşşşş kitap. bbbboooooommmbbboşşşşşşşşşşşşşşşşşşşş. ne olay örgüsü ne karakterleri ne yazım dili hiç bir şeyi güzel değil. daha kitabın ilk sayfalarından bile yazarın acemiliğini anladım. dedimki belki ilerleyen sayfalarda yazarın yazımı açılır. ama hayır bir gram gelişme yoktu yazım dilinde. kız tatile aile dostlarının evine gidiyor kitabın konusu bu. yazar kızın tatile gittiği ilk günü oldupu gibi yazmış; “eve girdim beni karşıladılar, yukarı yerleştim, evin başka odasına yanlışlıkla girdim bir çocukla karşılaştım o çocukta evin küçük çocuğuymuş, masadan erken kalktım, erken yatmak için izin istedim.” falan falan gibi karakterin bir günde yaşadığı HER ŞEYİ tamamıyla anlatmış. normal bir yazar karakterin yaşadığı her şeyi tamamen anlatmaz, bunu yapan yazar da kendini geliştirememiş bir yazardır. siz hiç okudunuz mu mesela türk edebiyatının ileri gelen yazarlarında bu hatayı ? tamam bir wattpad kitabı olabilir, ben başka wattpad kitaplarını da okuyorum ama daha önce bu kadar acemisiyle karşılaşmamıştım. olaylar desen o da heyecan verici değil. yer altında bir boksçuyla sevgili olan bir kızın hikayesi. kız 20 yaşında ama 5 yaşında anaokuluna giden çocuktan farkı yok. oğlan desen yorum bile yapmak istemiyorum ergenin teki. kızla tatilde aynı evde kalıyorlar, tanışalı 3 hafta fln olmuş kızla kızın doğum günü geldiğinde kıza ev alıyor. EV. 3 haftalık tanıştığı, daha doğru düzgün konuşmadığı doğru düzgün vakit geçirmediği kıza doğum günü hediyesi ev alıyor. her neyse sonra yer altında yaşanan BOMBOŞ olayları okumaaya devam ediyoruz falan filan kızla oğlan ayrılıyor. daha doğrusu kız oğlanı bir sabah terk ediyor ve aylarca 1 aylık çocuk için ağlıyor. ben onu terk ettim bilemm ne bilmem ne depresyona giriyor. sonra Allah’ın işine bak
Sawyer
Emeğinize sağlık, harika bir inceleme olmuş.
Valhalla-El İlah kitabımın basımı tamamlandı ve kitapçılarda satışa başladı. Buraya en uygun fiyatın olduğu Kitapyurdu linkini bırakıyorum. Destekleriniz için teşekkür ederim. Sağlıcakla kalın.
kitapyurdu.com/kitap/valhalla-...✯Bellisperennis✯ isimli okura yanıt verildi
Sawyer
Çok teşekkür ediyorum; desteğiniz benim için oldukça değerlidir.
Sana kalbimi de veririm Otibalım..·293 syf.·
10/10
2026 21. kitabı
Siz hiç çocuğu için çaresiz kalmış, umutları tükenmiş bir anne oldunuz mu?
Ben oldum.
Agnes de oldu; tıpkı benim gibi.
Okuduğum her satırda onun acısını yaşadım, onunla birlikte gözyaşı döktüm. En küçük oğlum doğduğundan bu yana — yani beş yıldır — kendimi daha çok kitaplara verdim. Belki başka hayatlarla karşılaşırsam, kendi hayatımı ve acılarımı bir nebze olsun unuturum diye düşündüm.
Ama bu kitapta kendi acılarımla yüzleştim.
Bir annenin çaresizliğini, mücadelesini okurken adeta kendi hayatımı seyrettim. Çünkü bir annenin, evladı olduktan sonra kendine dair bir hayatı, bir gelecek kaygısı kalmıyor. Onun tüm kaygısı, evlatlarının hayatı ve geleceği oluyor.
Kitapta şöyle diyor:
“İşe yarayacağını bilsem, kalbimi yerinden çıkarır, ona verirdim.”
İşte anneliğin tam tanımı tam olarak bu.
Kitapta sözler şöyle devam ediyor:
“Hayat varsa, umut da vardır.”
Agnes için belki artık geç…
Ama benim için değil.
“Hayat varsa, umut da vardır,” diyerek sözlerime son veriyorum, YiğitAlim..
Sawyer
Çirkin günlerin, güzel günlerin habercisi olması dileğiyle. Emeğinize sağlık, harika bir inceleme olmuş.
Küçük Bir Slime'ın Büyük Dünyası1000Kitap
Bazıları bir anda bambaşka bir dünyada gözlerini açar, bir diğeri okuduğu kitap ya da oynadığı oyunun içine girer, bazılarına truck-kun çarparak onu hiç bilinmeyen âlemlere teleport eder, e aralarından birkaçı da hakkın rahmetine kavuştuktan sonra başka biri olarak reenkarne olur. Hele ki Uzak Doğu’da yaşıyorsanız eğer bunlardan birini yaşama ihtimaliniz kuvvetle muhtemel ama şansınız kötüyse bu senaryoların absürt bir versiyonuna da denk gelebilirsiniz.
Mesela bu hikâyedeki ana karakterimiz ani ölümünün ardından canavarların, büyünün ve türlü tehlikelerin olduğu bir evrende en güçsüz varlıklardan biri sayılan bir slime olarak reenkarne oluyor. Bayağı bildiğiniz, elinizde mıncıkladığınız slime’ın bilinçli hâli; gözü yok, ağzı yok, herhangi bir tehditkârlığı da yok. Doğada hayatta kalmak için yaratılmamış resmen. Ha bu arada bu tatlış mavi arkadaşın adı da Rimuru.
Hikâye boyunca onun bu dünyadaki güçlenişini, çevresini nasıl genişlettiğini, pek çok farklı türden canavarı hangi yollarla yanına çektiğini ve varlığını tehdit eden İblis Lordları gibi büyük isimlerle nasıl mücadele ettiğini okuyoruz.
Şimdi doğruya doğru Rimuru biraz fazla ve hızlı şekilde power-up alıyor ama o ne zaman güçlense hem kendi tarafındakiler güçleniyor hem de ortaya daha güçlü karakterler çıkıyor; yani sürekli daha üst seviye mücadeleler görüyoruz. Bu da sıkılmayı zorlaştırıyor.
Bu manganın animesi de var, üstelik 3 sezon kadar; ben de neredeyse tamamını izledim. Henüz ilk çıkmaya başladığı zamanlar her hafta takip ediyordum. Yani hikâyesini merak ediyorsanız animesi de gayet güzeldir; eğer manga sıkıcı geliyorsa onu izlemenizi önerebilirim. Ben mangayı internetten okuduğum için belli bir yere kadar çevirisi azıcık kötüydü ama dediğim gibi zaten animesini izlemiş olduğum için herhangi bir
Sawyer
Bu manganın animesini izlemiştim, ancak dediğiniz gibi, slime aşırı derecede güçleniyor ve güçlendikçe daha güçlü düşmanlarla karşılaşıyor. Bu da bir süre sonra kendini tekrar eden kısır bir döngü oluşmasına neden oluyor. En azından benim açımdan böyleydi. Harika bir inceleme olmuş, emeğinize sağlık.
Reklam