Sohrab Sepehri Bir şair gördüm, konuşurken bir zambağa 'siz' diyordu.
Hayatın böyle hissettirmesine ihtiyacım var..
Oğuz Atay Gözleriniz, çok ses çıkarıyor albayım.
Genç ve güzel yüzü hemen hemen yanındakinin yüzü kadar ölü, onunki kadar hareketsizdi. Ama onda acıdan bitkin bir insanın hareketsizliği, Catherine'de ise tam rahata erenlerin dinginliği vardı.
Bu gözlere baktıkça, bu erimiş ellere dokundukça, bağışlamak zor. Öp beni yine, gözlerini de gösterme! Bana yaptıklarını bağışlıyorum. Ben kendi katilimi seviyorum; ama seninkini, onu nasıl sevebilirim!
Güçlü oluşum benim için daha da kötü. Yaşamak istiyor muyum? Benim için bu nasıl bir yaşam olacak, sen... Of, Tanrım! Ruhum mezardayken bedenim yaşamış, ne yapayım?