Sohrab Sepehri Bir şair gördüm, konuşurken bir zambağa 'siz' diyordu.
Hayatın böyle hissettirmesine ihtiyacım var..
Oğuz Atay Gözleriniz, çok ses çıkarıyor albayım.
Bu savaş ya feraha kavuşturur beni,
Ya da yıkar artık. Yeter bu kadar yaşadığım.
Baharı yazı geçti ömrümün;
Yaprak dökümü bundan sonrası.
İhtiyarlığın keyifleriyse bana haram:
Saygılar, sevgiler, sürüyle dostlar bekleyemem.
Benim payım olsa olsa sessiz ama derin lanetler.
Yüze gülmeler, zavallı yüreklerin,
Korkudan sever görünmeleri..
Genç ve güzel yüzü hemen hemen yanındakinin yüzü kadar ölü, onunki kadar hareketsizdi. Ama onda acıdan bitkin bir insanın hareketsizliği, Catherine'de ise tam rahata erenlerin dinginliği vardı.
Bu gözlere baktıkça, bu erimiş ellere dokundukça, bağışlamak zor. Öp beni yine, gözlerini de gösterme! Bana yaptıklarını bağışlıyorum. Ben kendi katilimi seviyorum; ama seninkini, onu nasıl sevebilirim!