Kul, bedeni ve kalıbıyla insan değil, ancak kalbi ve ruhu(nun olgunluguyla) insandır. Tıpkı şairin dediği gibi: "Ey bedenine hizmet eden, ona olan hizmetinle ne kadar da bedbahlaşmaktasın. yoksa sen, sonucunda hüsran olan bir kazanca mı talipsin? En iyisi, nefsine karşı çaba göstererek, Üstün özelliklerini tamamlamaya bak.
işte sen bedeninle değil, ancak kalbinle insan olabilirsin."
Sabretmeyi âdet haline getiren kişiden düşmanı ondan korkar. Sabretmenin kendisine zor geldiği kişiden de düşmanı umutlanır ve amacını gerçekleştirmesi her an mümkündür.