...Bir tabutta doğar insan ve asıl gözlerini kapatınca görmeye başlar.Son nefesi verince bırakır cayır cayır yanmayı.Toprakla bir olup yaşama karışır.Unuttuğu ne varsa hatırlar.Bu yüzden bir cenazede ne yapacağını cesetten daha iyi bilen yoktur.Acının ve özlemin bileşkesinde,omurilik soğanının garantisinde boş bakan yüzler görürsün.Geride kalmayı yaşamak saydıklarından değil sessizce evlerine dönüşleri.Yaşamayı boklayıp ölmeyi aklar insan,solunca sevinçleri...
-Gökhan Dağıstanlı-