Mevâ
@Saye_Xatun
...Benim Mevâm Allah’ın dergahıdır,
Ruhum mest-i aşkın nûruyla behîsâdı.
Gecem O’nun zikriyle nâz ü pâyân bulur,
Her nefesim ilhâm-ı Hakk’a vuslat hâdı...
Okur( geçici), Düşünür (kalıcı), asıl işi: Anlamaya çalışmak
Hayat boyu öğrenen, okuyan bir xatun
Cûdî’nin eteklerinde büyümüş bir kulum.
Çocukluğun erken bittiği bir şehir
26 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Babalar, Oğullar ve Kadim İntikamlar...Duygu ve Düşünce
Ahmet Ümit güzel bir eserle bizi taçlandırmış. Mitolojinin ve polisiyenin bir arada olduğu bu güzide eser 90'ların Almanya'sına çok iyi değinmiş. Kitabı okurken bölüm aralarında mitolojik canlıları da güzel bir üslupla reklam arası tadında kısa kısa kitap bitene kadar bizlere eşlik ettiriyor. Bu pasajlar,sadece ana hikayeye derinlik katmakla kalmıyor, aynı zamanda günümüzdeki vahşetin köklerinin binlerce yıl öncesine, tanrıların ve kralların dünyasına nasıl uzandığını da fısıldıyor.
Tavsiye kategorisine girebilen bir kitap olmuş. Okuyacak arkadaşlara iyi okumalar dilerim
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İlk Yanılgı olsa daha doğruDuygu ve Düşünce
Turgenyev’in İlk Aşk’ı, ince bir kitap olmasına rağmen genç bir kalbin nasıl darmadağın olabileceğini gösterdi. Vladimir’in Zinaida’ya tutulması masum bir heves gibi başlıyor.
Zinaida'nın etrafındaki adamları kullanması yani hepsine mavi boncuk dağıtması ise işin en tatsız yanı. Bir bakıyorsun birine gülümsüyor, diğerine tatlı bir söz söylüyır. Hepsi de kendini “özel” sanıyor. Hâlbuki Zinaida’nın derdi özel biri seçmek değil, etrafında dönüp duran bir hayran kalabalığı görmek.
Vladimir de bu oyunun en saf kurbanı. Çocuk kalbiyle gerçek bir bağlılık ararken, Zinaida’nın keyfe keder davranışlarına maruz kalıyor. Bir gün ona umut veren bir söz, ertesi gün küçümseyen bir bakış… Gencin gönlü paramparça oluyor.
Turgenyev bence şunu demeye çalışmış:
" İlk aşkın en büyük hatası, karşındakini olduğundan fazla zannetmendir.”
Masal bekledik, kara film geldi.Duygu ve Düşünce
Bilemiyorum… Üzdü, bilindik bir masalın böylesine karanlık bir perspektifle ele alınması. Rapunzel dendi mi akla hep nur yüzlü bir kız, göğe uzanan saçlar, masumiyetin kapalı bir kuleye hapsedilişi geliyordu. Lâkin bu yeni yorum, o masumiyeti alıp yerine acı bir hakikat, kesif bir hüzün koymuş.
Yazar, masalı yeniden anlatmak isterken tonu fazlasıyla ağırlaştırmış. Bu kadar da olmaz, dedirtiyor. Bu kadar karamsarlık, kan ve vahşet bir yana; son sayfalar da korktuğun, nefret ettiğin bir kişiye göz göre göre benzemek sinirlerimi bozmadı değil.
Sonu da bir o kadar karamsardı.
Yalnızlık Kokan KitapEdebiyat
“Kürk Mantolu Madonna”yı okurken kendimi Raif’in kafasında gibi hissettim, yani o kadar içe dönük, kendi dünyasında kaybolmuş bir adamın gözünden bakmak tuhaf ama gerçekti. Maria Puder? Onu anlamak zor, ama Raif’in gözünden bakınca sanki dünyaya sadece o ışık saçıyor gibi. Kitap boyunca “insan bu kadar mı yalnız hisseder?” diye düşündüm. Hiç sahte gösteriş yok, direk insanın ruhuna giriyor yazar.
En çok gözr çarpan şey, aşkın insanı nasıl deli gibi etkileyebileceğini ve birinin hayatına sessizce girip orayı ele geçirebileceğini görmekti. Ama öyle romantik, pembe gözlü bir aşk değil; hani insanı hem mutlu eden hem de yakan türden. Bittiğinde açıkçası boşlukta hissetmedim.
"İyi ki bitti" duygusu bile vardı.
Siz okurken nasıl hissettiniz?
İntikam Bir Duygudan Daha FazlasıEdebiyat
Kitap boyunca intikamın insanı nasıl değiştirebileceğini, sabır ve planlamanın önemini görmek mümkün. Bazı yerler biraz uzun ve ayrıntılı, ama hikâyenin bütününe baktığında bu detaylar karakterin derinliğini gösteriyor.
Genel olarak, sürükleyici ve düşündürücü bir eser; okurken hem heyecanlanıyor hem de karakterlerin kararları üzerinde düşünüyor okur.