Sebahat Yaşar
@Sbhttt
721 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
"Bilincin nereye odaklanacağını seçmek; insanın ağını biçimlendiren budur..."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ajitasyon Örgüsü
Giulia (İtalya), Sarah (Kanada) ve Smita (Hindistan) olmak üzere üç farklı kıtadan üç kadının hayat hikâyesini anlatıyor.
!!!SPOİLER İÇERİR!!!
Olay ağırlıklı üç hikâye olduğu için sayfa sayısı az tutulduğundan her şey oldubittiye gelmiş. Edebi bir zevk ve karakter derinliği yok. Ayrıca fazlasıyla zorlama buldum. Mesela Kanada'da yaşayan avukat Sarah, kansere yakalanınca iş yerinde ona lanetlenmiş günahkâr biriymiş gibi davranıyor herkes. Giulia, batan iş yerini kurtarmak için ithal saç sipariş edecek alt tarafı. Savaşta ülkesini kurtarmış gibi törensel bir havaya büründürmüş yazar. Tek gerçek ve samimi gelen Smita karakteriydi. Çünkü Hindistan'ın kast sistemi mağduriyeti, o dünyadan kurtulmaya cesaret etmesi ve çocuğu için mücadelesi anlaşılırdı.
Yazar, kullandığı dil il okuru ağlatmak için bayağa çabalamış. Ama bu kadar ajitasyon ters tepip yapay bir hava katmış. Kadınları mağdur göstermek için abartılı bir anlatıma gerek yok ki zaten gerçekler tüm çıplaklığı ile ortada. Yazar, Müslüman kadına ait bir haber yazısı okusa kendi kitabındaki dertleri yırtıp atabilir...
Agnes
Shakespeare'in ailesi ile ilgili hikâyesini kurguyla bütünleştirip aktarmış yazar. Herkesin bildiği şeyleri yazmak risklidir. Çünkü sonu başından bellidir ve güçlü bir anlatım, akış olmazsa da elinizde patlar. Yazardan daha önce "Esme Lennox Nasıl Yok Oldu" kitabını okumuş onu da başarılı bulmamıştım. Bu kitap ondan daha sıkcıydı. Hamnet ile bağ kurdurmadı hiç. Çünkü sadece Agnes'i anlatıp durdu. Gereksiz detaylar, bomboş diyaloglar vardı. Agnes ve Shakespeare arasında geçen konuşmalar da bildiğiniz ergen tripleriydi. :) 16.yy.da geçen havası olmadığı için de atmosfere dahil olmak güçtü. Etkileyici bir yas hikâyesi diye pazarlandı ama ben karakter ve duygu derinliği adına hiçbir şey göremedim.
Velhasıl ben bu yazarın dilini, sürekli yarım bıraktığı cümlelerini, hiçbir şeye hizmet etmeyen detaylı anlatımını, duygudan yoksun ifadelerini ve sıkıcı atmosferini sevmiyorum ve kendisi ile vedalaşıyorum.
