72. Koğuş; pisliğin kol gezdiği, duvarları bile yoksulluk kokan, gözden çıkarılmış mahkumların yattığı yer. Bir gün Ahmet Kaptan'a, annesinden 150 lira geliyor ve sadece kendisini düşünmeyip tüm koğuşa çeki düzen vermeye başlıyor.
Yazar, insanlığın hikâyesini samimi ve gerçekçi anlatmış. Tek sevmediğim tarafı merak ettiğim yerlerin oldubittiye getirilmesiydi.
72. KoğuşOrhan Kemal · Everest Yayınları · 20247,5bin okunma
Ahmet Altan, "Geceyarısı Şarkıları" adlı kitabında Peçorin karakterinden bahsedince meraklanmış, çok okunmuş ve yüksek puan almış olduğunu görünce de okumaya karar vermiştim.
Kitabın ilk kısmını beğenerek okudum. İkinci kısımda Peçorin'in günlüklerine geçti ve küçük küçük olaylar hiç ısınımadığım karakterlerin girmesi ile sıkıcı olmaya başladı ve kitap benim için anlamını yitirdi. Her dönemde karşımıza çıkabilecek olan; bencil, kadınları parmağında oynatan, vicdandan yoksun bir karakter olarak çizilen Peçorin'i de okumayı sevmedim. Her şeyin havada kaldığı, akıcı ama anlamsız bir metindi. Bu kadar abartılışına kanmayın. :)