Dalgalar, sizi kim durdurdu,
Kim vurdu sizi prangaya,
Kim yönlendirdi isyancı koşunuzu
Dilsiz ve aşılmaz bir havuza?
Kim bozguna uğrattı asasıyla
Bende umudu, neşeyi ve acıyı
Ve uyuşturdu ruhumdaki fırtınayı
Tembelliğin uykusuyla?
Essin rüzgarlar, coşsun dalgalar,
Ruhu öldüren kale yıkılsın!
Nerdesin ey özgürlük simgesi fırtına?
Kükre üstünde bu tutsak suların.
Öykü baştan sona bir şiirmiş gibi duygulu, ahenkli ve akıcı. İnanılmaz bir konusu yok. Zaten ne anlattığı değil nasıl anlattığı sizi etkiliyor. Bob genç yaşta hem delice sevmeyi hem de sevilmeyi tadıyor. Ama o düşlerindeki tutkuyu tercih ediyor. Bob ne hissederse siz de onu hissediyorsunuz. Zweig lirik anlatımıyla sizi öyküye hapsediyor. Zweig' in anlatımına benim gibi hayransanız bu kısa öyküyü okuyup seven mi-sevilen mi bocalamasına şahit olun.