Sbld
@Sbld
81 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Dostoyevski’nin, en son ve en nitelikli yapıtlarımdan biri olan Karamazov Kardeşler Yazarın kendi yaşamıyla pek çok paralellik taşıyan bir eser olması sebebiyle insanlara bu kadar geçmiş klasik bir eser haline gelmiştir. Eser, hem bir aile dramı, hem bir cinayet romanı olarak nitelendirilebilir. 19.yüzyıl Rusya’sında geçen bu eser Bir romandan ziyade pasaj pasaj giden bir deneme niteliğinde ana hikayeden çok yan karakter analizleri ve sorgulamalara dayalı bir tartışma niteliğinde daha çok dini ve varoluşsal sorgulamaların yapıldığı felsefik bir kitaptır.
Kitabın ana konusu üç kardeşin, yaşlı bir toprak sahibi babaları Fyodor Pavlovoviç Karamazov arasındaki anlaşmazlıklardan oluşmaktadır. Baba Pavloviç oldukça çapkın bir karakterdir. İlk evliliği sayesinde zengin karısının mallarını üstüne almış ve Dimitri(Mitya)adında bir oğlu olmuştur. Fakat kendisine çok kötü davranılan kadıncağız her şeyi bırakıp gider. Yokluk ve acılar içinde ölür. Pavloviç’in ikinci karısından İvan ve Aleksey (Alyoşa) adında iki oğlu daha olur. Pavloviç’in , ikinci karısıda ona daha fazla dayanamaz ve ölür. (Pavloviç’in meczup Lizaveta’dan gayri meşru Smerdyakov adında bir çocuğu olur. Evin uşaklarına teslim edilir ve evde uşak olarak çalışır. )Dimitri bir dönem askerken tanıdığı Katerina İvanovna adında soylu bir kadınla nişanlıdır ve tıpkı karamozovlarda olan şehvet düşkünlüğü para hırsı onda da bulunmaktadır.Dimitri’nin Gruşenka adlı hayatın çemberinden geçmiş bir kadına tutkusu vardır. İvan karamozov genellikle realist düşüncelere sahip üniversiteyi okurken para kazanmak için gazete ve dergilere yazılar yazan ateist bir karaktere sahiptir. Aleksi ise herkes tarafından sevilen bir dönem manastırda rahip olmak için bulunan karamozovlardan farklı bir vicdana sahip olan biridir.
Dimitri ile
Reklam
Ne kadar tanıdık bir hikaye!Edebiyat
“Geçenlerde bir süre Rusya’da kalmış bir Almanın,eğitim çağımızdaki gençlerimiz için Avrupa’da yayımladığı bir yazıyı okudum. ‘Rus öğrencisine, şu ana kadar hiç bilmediği yıldızlarla dolu bir gök haritası gösterin. Ertesi gün bunu size,üzerinde düzeltmeler yaparak geri verecektir...’ Almanın Rus öğrencisi için söylemek istediği şu: Bilgiden yana sıfır oldukları halde alabildiğine bir kendini beğenmişlik...”
“Her gün,her an kendinizi denetleyin, haliniz, durumunuz kusursuz olsun, öfkeli bir anınızda fark etmeden, bir çocuğun yanından geçerken küfretmiş olabilirsiniz.Onu görmediğiniz halde belki o sizi görmüş, temiz kalbinde çirkin haliniz yer etmiştir...Böylece, bilmeden ruhuna ileride gelişmesi mümkün kötü bir tohum atmış oluyorsunuz. Bu sadece bir çocuğun yanında kendinizi tutabilmek gücünde olmayışınızdan, kalbinizde yapıcı, olgun bir sevgiye yer vermemenizden ileri gelmiştir. Kardeşlerim, sevgi eğitici bir güçtür, ancak elde edilmesi zor,aşırı çaba isteyen bir iştir.Çünkü belirli bir an için değil, sonuna kadar sevmek gerekir. Gelgeç sevgiyi kim olsa, adi bir cani bile duyabilir.”
Reklam