Şebnem Barut
@Sbnmbrt
Öğretmen
Uşak
30 Ekim
13 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Çok üzgünüm ama ben beklediğim etkiyi alamadım.kolay okunan bir kitap evet ama anlatım düz ve fazlaca sade.okumanın rahatsızlık vereceği bir durum da yok bence.örneğin Knut hamsun ‘açlık’ okurken betimlemelerin gerçekliği ya da bir Kafka dönüşüm gibi sızı yok.normal bir öykü sanki
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hepimiz kazkafalıyız aslında1000 Kitap
Paris taşrasında Çocukluk arkadaşı agnes ve fabienne.tüm çocuklar daha hayalperest daha cesur dünyasını kendi yatarma isteğinde.agnes sakin fabienne yaralanmış bir hayvan.hayaller aslında birazda umutsuzluk üzerinde yola çıkan bir yolculuğa çıkıyor angesi kitapları.paris italya.sosyete okulları.dönemin furyasına ayak uyduramıyor çiftlik kızı agnes.her tutum her baskı her kalıp onu gerçekliğine itekledi.
O kadar güzel o kadar akıcı ilerledi inanılmaz bir keyif aldım.insan doğası temel ihtiyaçlardan günümüz insanı nerelere gelmiş ama ya:) uyurken hızla yere düşmenin ama tam çarpacakken uyanma içgüdüsünün atalardan gelen atavism kavramı olduğunu bana keyifle öğreten eser.
Çok üzgünüm ama yarıyı aşmış olmama rağmen ben bu kitaptan herhangi bir tat alamadım.beni o dünyaya çekemedi ki yaratılmak istenen kadınlar topluluğu ütopyası ilgi çekici olsa bile.sanırım anlamlı bir paragraf yerine kısa cümleler beni yordu maalesef
Bu romandan payıma düşenEdebiyat
İlk Haruki Murakami deneyimim.Uzun soluklu bir okumanın ardından kitabın kapağını kapattığım zaman Aomame ve Tengonun başka bir dünyaya geçmesi gibi geçtim kendi dünyama.zihnim benimde bulanık şuan tıpkı Aomamenin geldikleri dünyanın gerçek dünya olduğunundan emin olamadığı gibi.sürükleyici olmasına rağmen ara vererek devam ettim romana.kitabın sonlarında Aomame ‘ kendim olarak buradayım ben,burası neresi olursa olsun ,burda olmayı başardığım için mutluyum’ diyor.Benim roman hakkında kişisel özümsemem şu şekilde; hepimiz kendi iç dünyamızda aslında 1Q84 yılında yaşıyoruz.havadan çekip tutunduğumuz küçük bir ip vardır bizi aşka,aileye ,arkadaşa veya herhangi temel bir duyguya,isteğe,hedefe doğru bağlayan.dışarıdan herşeyin normal göründüğü fakat kafamızda farklı yaşadığımız bir dünya.gerçek yada içsel dünyamızda bir çok sorunla karşılaşırız ve karşılaşacağız yani hayatımızın bir evresi sona erdiğinde bir başka evresi başlayabilir o yüzden zaten Aomame kitabın sonunda gerçek dünyaya geçtiğine emin olamadı.Tutunduğumuz bizi hayata bağlı tutan bir şey olduktan sonra kalbimize adanmışlıkla hangi yaşamın hangi evresinde olursak olalım devam edebilicek güçteyiz ben böyle anladım