Sözünü kesmek üzereydim, çünkü hiçbir delil beni, bütün içtenliğimle konuşurken, bir kimsenin anlamsız klişelerle karşıma çıkmasından daha fazla çileden çıkaramazdı.
Hayatım durma noktasına geldi. Nefes alamıyordum, yiyemiyordum, uyuyamıyordum. Fakat tabii yaşamaya devam etmek için bunları yapmak zorundaydım. Yine de içimde hayata dair hiçbir istek yoktu. Çünkü tatmin etmeyi mantıklı bulduğum hiçbir isteğim kalmamıştı.