Kalp kırıklığının tuhaf yanıda buydu: insan sadece onu düşünmek ve konuşmak istiyordu. Garip bir şekilde, hissetmek istediğin tek şey haline geliyordu.
Henüz çoğumuz hayatın özünü anlamayarak havada Saadet, kuyu dibinde Cennet arayan, birbirimizden keramet bekleyen, boş şeylere kapılan, vaatlere aldanan saf kimseleriz.
Bu dünya henüz büyük komik moliére çağından 3 adım ileri gitmedi. Daima üstadın ebedi komedyaları tekrarlanıp duruyor. Yalnız sahnenin dekorları değişti. Tarzlar başkalaştı. İnsanın mayası hep o Maya... Kötüler daha kurnazlaştı. Birbirine zarar verme ilerledi. Fenalık büyüdü.