Ebru
@Sciencebound
İnsanları genel anlamda seviyorum ama kimseye tahammülüm yok.
Oğuz ATAY
youtu.be/7BNPyW6oKXk?si=...
#261761744
#211830142
#256704408
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·176 syf.·
2026 18. kitabı
Kendine yeterince iyi davranıyor musun?
Keşkelerin mi fazla yoksa hayatın akışına bırakabiliyor musun kendini?
İnsanlardan uzaklaşmaya başladığını mı hissediyorsun benim gibi? Çıkar dolu bir hayatta, birbirini anlamayan, birbirinin nazını isteklerini çekilmesini istedikleri, kendini yetiştirememiş çok insan ile karşılaşacağız elbette. Bu kitap ile kendine iyi davranıyorsun, sana diyor ki karşıdaki insanları da memnun etmek zorunda değilsin, insanlar seni olduğun gibi kabul etmeli duruşunu, sınırlarını belirtki sana adım atarken nerede durmaları gerektiğini bilsinler. Kendimizi sorgulamayı, empati kurmayı belki de bırakmalıyız çoğu zaman. Hayat o kadar kısa ki bunca zaman kaybı için değmez. Seni sevenler olduğu gibi kabul eder ve seni öyle sevip yanında olurlar. Kimseyi kendinden fazla önemseme güzel insan, kendine her geçen gün iyi davran, Işılda cüret et ve gülümse hayata.
Eserde mükemmel olmak değil, kendi potansiyelinin en iyi versiyonuna doğru cesaretle yürümekten söz ediyor. Her geçen gün kendini geliştirmek, zaman yaratmak kendindeliğin gücüne ulaşıp tadına varmaktır güzel olan.
Eser, kişisel gelişim deneme türünde olup ara ara okudukça kendimde olan fazla cesaret, kendindelik daha da devasa oluyor diyebilirim. Okudukça ruhuma oldukça ışıltılı bir hayat sunuyor. Eseri okumam öyle çabuk oldu ki, okurken her satırında kendimizi buluyoruz. Hayatın koşuşturmasında gözden kaçırdığımız zamanı, oysa ki yeri asla dolmayacak olan geçmişi ve geleceği düşünürken anı kaçırdığımız o değerli kavram.
Ara ara kişisel gelişim kitapları okumam oldukça iyi geliyor diyebilirim daha çok deneme türünde olanlar.
Kıymetinin tartılmadığı terazilerde kendini tartma. İnsanın her şeyden önce kendisine saygısı olmalı. Çünkü kendine saygısı olmayan, başkasının merhametine emanet yaşar. O merhamet bittiği an da ortada kalır.
Sessiz bir ev, huzurlu bir zihin. Az eşya, az insan, çok anlam. Ürettiğin kadar var olmak, kimseye yük olmadan nefes almak. Birkaç gerçek dostluk, bir fincanlık sükunet. Kalan gürültü, kalabalık, yarış...hepsi sizde kalsın.
Aramızdaki şey, yollar olsaydı aşardık. Mesafeler olsaydı çözerdik. Sorun olsaydı, konuşur hallederdik. Aramızda bir dağ olsaydı tırmanır yine sarılırdık. Bizim mesele bambaşka bir şey. Bunu çözmeye bir ömür yetmeyecek. Bu sessiz bir veda. Gitmek, ayaklarla yapılmıyor her zaman...