“Kimi beden yağla, kimi kemikle, kimi yara izleriyle doludur. Kimimiz fuzuli , kimimiz noksan … Ama hepimiz aynı toprağa döneriz. “
Demiş Rumî
Şimdi önemli olan, kalbimi nasıl beslediğimdir.
Beden bu ; tıpkı bir ev gibi.
Kirlenebilir, daralabilir, zamanla eskir.
Bedenimizin doğası, kendi mevsimini yaşar.
Onu kontrol etmeye değil de, onunla barışmaya çalışalım. Çünkü dünyadaki varlığımız bedenlerimiz ile değil ruhlarımızladır . Bu aydınlanmayı yaşamak derin bir içsel yolculuk ve kabullenme gerektirir. Seni sana çarpan bir rüzgar gibi..