Seda birgülen
@Sdkmn
80 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
** “Gerektiği gibi düşünmüyorsun Cun” dedi Şomintsu birgün iç çekerek.”öncelikle çok düşündüğün için,sonrada yeterince düşğnmediğin için.”
“Çok düşünüyorsun,çünkü düşünceyi dünya ile kendi arana koyuyorsun,gözlemden çok gevezelik ediyorsun.olayları kavramaktan çok önyargıya dayalı fikirler geliştiriyorsun.Gerçeğe karşına çıktığı gibi bakmak yerine burnunun ucuna koyduğun renkli camların ardından bakıyorsun,mavi gözlüklerin ardından bakınca dünya senin için mavi,sarıların ardından bakınca heryer sarı ,kırmızıların ardından bakınca lal kırmızı diğer renkleri kızıla boyuyor…Algını sen kendin fakirleştiriyorsun.çünkü oraya koyduğum şeyden başkasını göremiyorsun:önyargıların.
**Can çekişiyorsun.çünkü herşeyin üzerini örtmüşsün,duygularının,sorunlarının,geçmişinin.Kim olduğunu bile bilmiyorsun,dolayısı ile kendinden birşey inşa edemiyorsun.
Uzun uzun düşündüm,sakince cevap verdim.
“Yanılıyorsunuz Şomintsu Usta,asıl siz beni tanımıyorsunu.Ben kim olduğumu biliyorum.
“Kuşkusuz bilmiyorum.Ama bunun bana bir zararı yok.İsmini,aslını,travmalarını benden gizleyebilirsin,bu benim yaşamıma devam etmeme engel olmaz.Ama bunları kendinden gizlersen ,yaşamına devam edemezsin.”
“Benim geçmişim önemsiz.Hayal kırıklığına uğrarsınız “
“Hımm…birisi az anlatıyorsa çok gizlediğindendir.”
“İşte bu senin hatan Cun.İnsanın içine attığı açık ettiğinden daha ağır çeker”
Gerçek bir zen hikayesi.Aile bağları kopuk ve hayatın içinde yitip gitmek üzereyken bir sumocu eğitmeni tarafından keşfedilen bir çocuğun hikayesi .Sumocu olmaya çalışırken kendini keşfeden bir çocuk.Bir çırpıda okunabilen ve aynı hızla yüreğe işleyen harika bir hikaye .Çok sevdim .
Eric-emmanuel Schmitt’ten Yine kısacık ve yine yürek burkan bir eser.
Yazarın okuduğum ikinci eseri .Basit ve kısacık cümlelerle anlatmak istediği duyguyu nefis bir dille veriyor .
Çok severek okudum.
Aile tarafından yaralı musevi bir çocuk(maïse ) ile müslüman bir adamın (mösyö ibrahim )zaman içerisinde geliştirdikleri tuhaf ve samimi ilişki birlikte çıktıkları bir yolculukta son buluyor .ibrahim ile birlikte hayatındaki kimsede görmediği bir yaşam sevinci ile tanışan moïse aynı zamanda sufiliğin dünyasına da yaklaşıyor.
“Bazı çocukluklar vardır geride bırakmak gerekir,bazı çocukluklar vardır iyileşmek gerekir “
“Senin aşkın senin ,sana ait.Aşkını reddetse bile onu değiştirmez.Sadece ondan faydalanamaz,hepsi bu.Verdiğin ,sonsuza dek senindir.Sakladığın ise ebediyyen yitmiştir.”
