"Öldük, ölümden bir şeyler umarak
Bir büyük boşlukta bozuldu büyü.
Nasıl hatırlamazsın o türküyü,
Gök parçası, dal demeti, kuş tüyü,
Alıştığımız bir şeydi yaşamak.
Şimdi o dünyadan hiçbir haber yok;
Yok bizi arayan, soran kimsemiz.
Öylesine karanlık ki gecemiz,
Ha olmuş ha olmamış penceremiz;
Akarsuda aksimizden eser yok."
Cahit Sıtkı Tarancı
İnsanları, Kpss'ye çalıştıra çalıştıra maaşsız profesörler yetiştirdiniz. Sonra da zekası bu kadar ki atanamıyor diyen cahillerin ağzına sakız ettiniz .