Seçilay

Seçilay
@Secilay0
5 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
İlk görüşte aşk değildi. Artık bunu kabul edebilirim. Ama sonunda onu öyle çok sevdim ki, birinin bir başkasını bu kadar sevebileceğini hayal dahi edemezdim. Ona kendimden çok değer verdim. O yüzden yaptım. Yapmak zorunda kaldım. Yaptığım şeyi öğrendiklerinde, eğer öğrenirlerse, insanların bunu bilmelerini isterim. Belki o zaman onun için yaptığımı anlarlar. Yalnız olmakla yalnız hissetmek arasında fark vardır ve biriyle beraberken bile o kişiyi özlemek mümkündür. Hayatımda onlarca insan vardı: ailem, dostlarım, iş arkadaşlarım, sevgililerim. Bir insanın sosyal çevresini oluşturan olağan şüpheliler… Ama benim sosyal çevrem hep biraz bozuktu. Başkalarıyla kurduğum hiçbir ilişki bana samimi gelmemişti. Hatta buna başarısız ilişkiler silsilesi demek daha doğru olurdu. İnsanlar yüzümü tanıyabilir, hatta adımı da bilebilirler ama gerçek beni asla tanımayacaklar. Hiç kimse tanımıyor. Kafamın içindeki gerçek düşünceler ve hisler konusunda hep bencil olmuşumdur, onları kimseyle paylaşmam. Çünkü paylaşamam. Yalnızca kendi başıma olduğumda ortaya çıkan bir versiyonum var. Bazen başarının sırrının adapte olma yeteneği olduğunu düşünürüm. Hayat asla sabit durmaz. Dolayısıyla, ona ayak uydurmak için kendimi sık sık yeniden yaratmam gerekti. Görünüşümü, yaşam tarzımı… hatta sesimi bile değiştirmeyi öğrendim.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Münacat
“kendin karşı koydun yaptığın saraylara zindanlara tellere yine kendin kullan artık kendi yaptığın tüfekleri”
Kadınlar beni erkekler kadar korkutmuyor. Savaşta erkekler öldürür, kadınlar iyileştirir, onlar hemşire olurlar.
Öyle görünüyordu ki, şu an Kya’nın her zamankinden daha savunmasız olması,başkalarına daha az güvenmek için bir sebepti. Hayatının en kırılgan yerinde dururken bildiği tek güvenlik ağına yönelmişti;kendisine.
Sayfa 314
“Doğa dürüst olmayan sinyaller gönderen ya da bir dişiden diğerine koşan erkeklerin neredeyse her zaman, yalnız kalmasını sağlayacak kadar gözü pektir.”
Sayfa 202