"Ben sizden de değilim, diğerlerinden de; ben, ölüme dair yemin etmeyenlerden, tehdit savurmayanlardan, dinini ve ırkını aklının yerine koymayanlardanım. Ben hâlâ şiir okuyanlardanım. Ben ölürken vatanını yahut dinini değil, ‘sevgiliyi’ düşünecek olanlardanım.”
“Yapamam…” diye mırıldandı kendi kendine. “Bilmiyorum… Yapamıyorum… Kendimi asmayı bile bilmiyorum…”
Anlamıyor musun, böyle yaşanmaz. Kimseye, hiçbir şeye inanmadan yaşanmaz.
-"Yorgun musun?"
Evet, diye bağıran bir stadyum dolusu ses duydum içimde. Çok yorgundum. Herkesten çok.
