Bize böylesine yakın olan ölüm üzerine neredeyse hiç düşünmüyoruz. Ölümü yadsımak,yaşamı yadsımanın en güçlü göstergesi. Ölümlü olduğumuz,öleceğimizi hemen hiç düşünmeyerek kendimizi zihinsel bir deli gömleği içine sokuyoruz. Yaşadığımız,kokladığımız,gördüğümüz,dokunduğumuz her anın bir daha gelmeyeceğini hissettiğimiz o anlar o kadar az ki..
yaşamı böylesine özel,böylesine benzersiz kılan şey,her şeyin yalnızca bir kez olmasıdır. Bunu algılamak,ölümün bilincine varmakla mümkün olabilir ancak. Ölümün bilincinde olmayan insan,yaşadığının da bilincinde değildir.