Seda

Kontes Nordston, Levin için: — Azametinin tepelerinden bana bakışını seviyorum. Ya ben aptalın biri olduğum için kendi zekice konuşmasını yarıda kesiyor ya da gönül indirip benimle konuşuyor. “Gönül indiriyor!” demek çok hoşuma gidiyor. Bana katlanamamasına çok seviniyorum, –diyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
— Bunun sadece aşk olmadığını anla, –dedi.– Daha önce âşık olmuştum, ama bu defaki aynı değil. Bu, benim duygum değil de sanki bir dış güç beni eline geçirdi. Bunun gerçekleşemeyeceğine, yeryüzünde mutluluk diye bir şeyin var olamayacağına karar verdiğim için buradan gitmiştim zaten; ama kendimle mücadele ettim ve gördüm ki, bu olmadan hayat da olmayacak. Ve karar vermem gerekti...
Tanrım onu ne çok seviyordum! .. Ne kadar çok seviyordum? Şimdi sevmiyor muyum peki?
Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine göredir..
Gece gündüz yorgundum. Tam bir hayat yorgunuydum