Sedat
@Sedatknt
#SezginKaymazKulliyatı~~~İnsan ve Duygular
Sezgin Kaymaz dan okuduğum 3.kitap olan ~Geber Anne~ kitabı olup, daha öncekiler hikayeleri idi çok da sevdiğim söylenemez ama o zamanlarda hikaye okumayı hiç sevmezdim şimdi okusam belki düşüncem değişebilir zira hikaye okuma durumum bu sürede değişti, en azından hikaye okumaya başladığımdaki önyargım yok artık sevmem diye :-)))))
Melek Anne kendi usulünde bile kahvaltı hazırlayan kendi doğruları ötesinde giden aşıyı bile istenilen yerden yapılmasına direten, yüksek öğrenim görmüş kendi tercihinde ev hanımı olan, önündeki tüm otoritelere zerre ihtiyacı olmadan cesareti, çılgınlığı, dünya düzenini bozsun diye güzelliği ve affetmezliği ile hemen ilk sayfalarda kalbimi çalmış olabilir...
Dostluk arkadaşlık kavramındaki yerinde tespitleri ile büyülenmiş olabilirim tam da dost kavramını zihninden geçirdiğim günlerde dedim ki sen nasıl 1duygu durumusunda bukadar iyi tespitin olabilir dost bildiklerini sadece ~sanmış~ olduğunda hissettiğinde...
Yaşanan 1olay dinle anlatayım diyip reddedilen 1durum içinde olayı sindiremezken tak oluşan hiç beklemedigim ölüm ve soru işaretleri ki bundan sonraki kısımda heyecan dorukta devam ediyor insan okumaya soluksuz 1şekilde :-))))
Anne Melek İsmailoğlu, baba Şükran İsmailoğlu, çocuklar Tayfun-Tufan İsmailoğlu ve Kerem etrafinda oluşan, geri dönüşlerle anlatılan olaylarda ~Geber Anne~ sözünün içinde açtığı yarada 1çok durumu düşünüp sorgulamış olabilirim, olaylar karşısında zaman-mekan kavramı ne ilginçtir değil mi, saniyelerle bazen değişebilecek 1durum bizim için çok da güzel olabilir ya da tam tersi çok kötü de etkileyebilir, ya da bazen gerçek sandığının rüya olduğunu düşündüğündeki durumun bazen keşke olsaymışlar ya da iyi ki değil dediğimiz anları negüzel anlatmış yazar...
Vesselam okumaya kesinlikle devam edeceğim Sezgin
Sedat
Kitabını incelemek kitabını anlatmak ne zor .
Reklam
HERKES KENDİ KUZEY'İNİ ARAR
Kuzey, muhteşem bir ilk roman örneği; okuyucusunu gerçek anlamda büyülemeyi başaran bir kitap.
Burhan Sönmez’den okuduğum dördüncü roman ve bir kere daha kendisine hayranlık duydum. Kuzey’in yazarın ilk romanı olması da beni ayrıca etkiledi; bir ilk roman için bu kadarı fazla dedirtti; bugüne kadar sen neredeydin Burhan Sönmez dedirtti.
Kitabın başında bizi baba-oğul ilişkisi karşılıyor. İnsan babasının kaderini mi yaşıyor? Ya da insan babasından ne kadar kaçarsa kaçsın bir yerden sonra onun gibi olma yolunda mı ilerliyor? Bu durumda Aslem ne kadar babaysa, Rinda o kadar oğuldur. Rinda babasının kuzeyde neler yaşadığını ve başına neler geldiğini öğrenmek için kuzeye doğru bir yola çıkıyor.
Her insan kendi kuzeyini mi arar bu dünya da? Burhan Sönmez insanın varoluşsal sorununa değiniyor Rinda’nın bu yolculuğunda. Nitekim yol öğretendir, yolcu öğrenen. Bir insan bir yola girdiyse, hiçbir zaman başlangıçta bıraktığı kendisi olmayacaktır. Bu yol süresince hikayeler ve olaylarla genişleyerek büyüyecektir. Rinda da bu yolda büyür. Karşılaştığı insanlarla kurduğu etkileşimler onu farklı biri yapar.
Burhan Sönmez kitabın içinde katmanlar oluşturarak hikaye içinde hikaye bize sunuyor. Bin Bir Gece Masalları tadında ilerleyen bu hikayeler birbirinden bağımsız değillerdir; bir hikaye başka bir hikayeyi oluştururken, başka hikayenin sonu ise yeni bir hikayenin doğmasına sebep oluyor. Bir edebi şölen niteliğinde geçen hikayeler ve Rinda’nın babası Aslem’in izini sürerken yaşadıkları.
Yaşananlar rüya mı yoksa gerçek mi? Yoksa tüm bu yaşananlar rüya içinde bir rüya mı? Uyku nerede başlar, uyanıklık nerede biter? Tüm bu soruları kahramanlarının diyaloglarıyla o kadar ustaca okurlarına açıklıyor ki Burhan Sönmez’in kaleminin gücünü hem anlıyor hem de bu güce hayran oluyoruz. Labirent,
Sedat
Bütün kitapları çok ustaca çok değerli . Geç tanımış olmanın acısı yaşıyorum .