Korku içindeydim, dünya öyle büyüktü ki... İnsanoğlunun girebileceği en büyük, en keder dolu yerdi.
İnsanlar, yalnızca istedikleri zaman ölüyorlardı. Gözlerim yaşlarla dolmuştu. Aman Tanrım! Bütün hayatım boyunca böyle olmuştu, isteklerim artık onlara sahip olmayacağım zaman karşıma çıkıyordu
Ama mademki yaşıyordum, daha da büyük acılara katlanmak zorundaydım.
Belki de sonunda hayatta bir işe yarayacaktım. Hiç değilse artık bana inanan ya da inanmaya başlayan biri vardı.