Yazık! hem kıyasıya harcıyorsun kendini,
Hem gönlün yeltenmiyor hiç kimseyi sevmeye.
Biliyorsun, saymakla bitmez sevenler seni, Ama besbelli sen aşk duymuyorsun kimseye.
Öldüren bir nefrettir yüreğindeki şeytan:
Hiç umurunda değil kazsan kendi kuyunu, Çekinmezsin güzelim can evini yıkmaktan Onarmak olmalıyken asıl amacın onu.
Çünkü, benim için, yaşama ve yaşamama sorunundan da öte, yaşamaya bir neden arama söz konusudur. Öfkemin beni nelere götüreceğini bilemem. Hayır sevdiğim. Sakın üzülme. Meraklanma. Şimdi daha durgun, daha ağırbaşlı, daha iyiyim. Seni o koca yüreğimle öpüyorum. Ama yarın... Yarın zâlim olacağım. Söz veriyorum.