Ancak kayıp ve yaslar böyledir. Kaybettiğimizi bir kere kaybettiğimizi sanırken, kaybımız her gün yeni bir yüzünü bize göstermek için pusuda, bir kenarda bekler. Yas ise bitmez. Yas, biten ile süren ilişkimizdir.
"Bir gün bu acına denk bir neşe duyacaksın. Çok güzel arkadaşlıklar kuracak, henüz tatmadığın lezzetli yemekler yiyeceksin, düşmekten korkmadan manzarayı seyre dalabileceksin bir tepeden. Henüz okumadığın bir dolu kitap, büyük boy patlamış mısırla seyredeceğin bir sürü film var seni zenginleştirecek. Dans edecek, gülecek, sevişecek, nehir kıyısında koşacak, gece yarılarına kadar sohbetlere dalıp karnına ağrılar girinceye dek güleceksin. Hayat seni bekliyor. Şimdilik buraya sıkışmış olabilirsin ama bir yere kaçmıyor dünya .Dayan. Hayat her zaman buna değer..."
Bir umut kuyusudur içimizde dünya,
sen söylemediklerimi merak etmesen de
toplansa bir kısacık yol olur konuştuğumuz
…
Seni hiç ummadığım yerde yitirdim,
boşluğun tarihi oldu aradığım zamanlar;
geriye dönen sen olsan da,bulan bendim!
Sevince okyanuslar gibi severim bilirsin,
senin gökyüzüne şiirler yazacak kadar.