İnsan başka insanlara değil önce eşyalara alışmalı, onların arasında bir yer edinmeli. Gerisi, soru sormak, sesleri dinlemek, odaları dolaşmak ve sorulara yanıt beklemektir. Ne kadar beklemem gerektiğini bilmiyorum. Ya hiç yanıt gelmezse?
Etrafıma bakmaya korkuyorum çünkü az önce baktığım şeyin yok olacağından korkuyorum. Bazen de tam tersi oluyor, o zaman kanıt bulmak için etrafıma bakmam, dönüp her şeyi yoklamam gerekiyor.
Kendini az önceye göre daha hafif hissediyor. Sanki bir şeyler değişmiş, ama ne olduğunu açıklayamıyor. Tıpkı yaz yağmurlarından sonra dışarı çıktığında havanın nefesini hafifletmesi gibi..