“… Kemal Sunal çok düzenliydi, çekmeceleri, kitapları tiril tirildi. Zaten kütüphanesi çok kıymetliydi. Çok kitap okurdu, elinden düşmezdi. Bizde çok kitap olduğunu bilenler bazen Kemal’den kitap isterlerdi, okuyup getireyim diye. Asla vermezdi. Ama sonra o kitabı gidip satın alır ve o arkadaşına hediye ederdi.”